

D2265

སྙིང་པོ་བླ་ན་མེད་པ་གཏན་ལ་དབབ་པ་དོ་ཧ་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ། རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་དཔལ་ས་ར་ཧ་པས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་བཛྲ་པཱ་ཎི་དང་། བླ་མ་ཨ་སུས་ཞུས།།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། དོ་ཧ་ཀོ་ཥ་ཙཱ་མ་ཙཨཱརྱ་གྲི་ཏི་ཨཏྤ་པྲ་དཱི་པ་ནཱ་མ་ཊཱི་ཀཱ། བོད་སྐད་དུ། དོ་ཧ་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ་སྤྱོད་པའི་གླུའི་འགྲེལ་པ་དོན་གྱི་སྒྲོན་མ་ཞེས་བྱ་བ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རྟོག་མེད་སྤྲོས་བྲལ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དབྱིངས། །ཡིད ལ་མི་བྱེད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངང་།།རྐྱེན་བྲལ་རྣམ་གསུམ་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྲུབ་པའི། །དོན་སྟོན་བླ་མ་གོང་མ་རྣམས་ལ་འདུད། །དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་སྐུ་བཞིས་བདུད་བཞི་འཇོམས། །ཐིག་ལེ་གསུམ་གྱིས་སྐུ་གསུམ་ངོ་སྤྲད་པའི། །དྲན་མེད་གཉིས་ཀྱིས་བདེན་ གཉིས་གཏན་ལ་འབེབས།།ཟབ་མོའི་དོན་སྟོན་དོ་ཧའི་དོན་འགྲེལ་འདི། །རྐྱེན་གསུམ་བྲལ་བའི་བླ་མ་གོང་མ་དང་། །བརྒྱུད་པ་དང་ལྡན་སྙིང་པོའི་དོན་རྟོགས་ལ། །བདག་གིས་གདམས་པ་འདི་བརྩམ་མི་རིགས་ཏེ། །བདག་འདྲ་བློ་དམན་སྐྱེ་བོའི་དོན་དུ་རྩོམ། ། གཞན་རྣམས་རྩ་བའི་རྗེས་ལ་འགྲེལ་པས་འཆད། །བདག་ལུགས་གདམས་ངག་རྗེས་ལ་རྩ་བས་འཆིང་། །བཀའ་རྒྱུད་ལུང་རྣམས་བྲིས་པས་རྫོགས་མེད་པས། །ལུང་དང་མི་འགལ་བླ་མའི་གདམས་ངག་བྲི།། །།རྒྱལ་བའི་མཆོད་གནས བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་དེ།།སྣོད་དང་ལྡན་པས་མཁའ་འགྲོས་བྱིན་གྱིས་བརླབས། །སྤྱོད་པ་མཛད་པས་བརྡ་དོན་ཐུགས་སུ་ཆུད། །མཚན་ཉིད་རྟོགས་པས་མདའ་མཁན་མོ་དང་འགྲོགས། །དོན་ལ་མ་དགོངས་རྒྱལ་པོས་བཀའ་བཀྱོན་མཛད། །ཚིག་དོན་བཞི་བཅུའི་ལན་ལ་ མགུར་བཞེངས་པའི།།ཆོས་སྐུ་གཙོར་སྟོན་རཱ་ཛའི་དོ་ཧ་ལས། །མཚོན་བྱེད་དཔེ་ཡིས་མཚོན་བྱ་སྐུ་བཞི་སྟོན། །བསྡུས་པའི་དོན་ནི་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་གྱིས། །གཞུང་གི་དོན་རྣམས་མདོར་བསྡུས་གསལ་བར་བྱེད། །གཞུང་གི་ཚད་ནི་ཚིགས་བཅད་བཞི་བཅུ་ཡིན། ། ཚིག་རྐང་བཞི་བཞིས་འབྲུ་དོན་གསལ་བར་བྱེད།། །།དེ་ལ་རེ་ཞིག་རྒྱལ་པོའི་དོན་དུ་མགུར་དུ་བཞེངས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞི་བཅུ་པ་འདི་ལ་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོའི་ཐུགས་དམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། དེའི་གཞུང་རྣམས་གསལ བར་བསྟན་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
《无上精要决定论道歌藏》，由瑜伽自在尊萨拉哈巴所造，圆满。由印度堪布金刚手和上师阿苏请授。
梵文为：Doha koṣa cāma caārya gṛti atpa pradīpa nāma ṭīkā
藏文为：多哈藏所谓行歌释义灯论
顶礼圣文殊童子！
于无念离戏大乐界，不作意大手印境界，离三缘自成三身之义理，敬礼诸上师。
胜义离戏四身降四魔，三明点印证三身，无二念定二谛，此深义示多哈释。离三缘上师及具传承了悟精要义者，我造此教授实不应理，然为如我等劣慧众生故造。
他人随本续而释，我则依教授摄本续。教法传承书之无尽，故当书不违教法之教授。
胜者供处大婆罗门，具法器故得空行加持。行持故通达密意，了相故与箭师女相会。未思义故为王呵责。对四十句义作歌答复。
以法身为主之王道歌中，能诠喻显所诠四身。略义二十三，略摄经义令明晰。经文量为四十偈，四句一偈明晰字义。
其中，为王所作之四十偈颂有二义：一者礼敬大婆罗门之密意，二者明示其论义。
[注：这是一篇关于佛教密宗道歌的注疏开篇部分，包含了礼敬文和著作缘起等内容。文中提到的萨拉哈是印度大成就者，此文解释其所造的四十偈颂道歌。]

།དེ་ཡང་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོའི་ཐུགས་དམ་ནི་བདུད་བཞི་འཇོམས་པའི་སྐུ་བཞི་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་བདུད་བཞི་ནི་ཕུང་པོའི་བདུད་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་དང་། འཆི་བདག་གི་བདུད་དང་། ལྷའི་བུའི་བདུད་དོ། །དེ་ལ་ཕུང་པོའི་བདུད་ནི། ཕ་མ་ གཉིས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་དཀར་དམར་ལས།རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཨའི་ཚུལ་དུ་ཞུགས་ནས་ཕུང་པོ་གྲུབ་པ་ནི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་ལ། ཕུང་པོ་དེས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་མང་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་བདུད་ཅེས་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་དུ་ཕུང་པོ་གྱུར་པས་སྟོབས་ཆེ་བའོ། ། དེ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ནི། ཕ་མ་གཉིས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་དཀར་དམར་གཉིས་ནི་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་རྣམ་ཤེས་ཨར་ཞུགས་པ་ནི། མ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལས་རྐྱེན་སྣང་གི་ཕུང་པོར་གྲུབ་ཀྱང་། ཕུང་པོ་ཉིད་མེད་བཞིན་དུ་སྤྲུལ་པས་སྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྱུ མ་དེ་ལ་རློམ་སེམས་དང་བྲལ་བའོ།།གང་རློམ་སེམས་དང་བྲལ་བ་ནི་དོན་གྱི་ལུས་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དྲན་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །སྤྲུལ་སྐུ་ལ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ཅི་ཡང་སྣང་ཡང་། ནམ་མཁའི་སྤྲིན་པ་གཞན་དུ་ཡལ་ཏེ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཕུང་པོའི་བདུད་བཅོམ་པའོ། །ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་ནི་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་དབང་པོ་ལྔ་ལ་ཆགས། དབང་པོ་ལྔས་ནི་ཕྱི་ནང་གི་ཡུལ་ལ་བཟུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བའི་བདུད་ཡིན་ལ། ཉོན་མོངས་པའི་དབང དུ་གྱུར་ནས་དེ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་སྟོབས་ཆེ་བའོ།།དེ་འཇོམས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་ཉིད་དྲན་པས་ཆགས་སྡང་སྐྱེས་པ་ཡིན་ལ། དྲན་པ་ཉིད་དྲན་མེད་ལས་སྐྱེས་པས། དྲན་མ་དྲན་གཉིས་ཉོན་མོངས་པའི་རྩ་བ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་དྲན་མ་དྲན་གཉིས་འཇོམས་པ་ནི་ རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་ལ།དྲན་མེད་ཀྱང་ལྟོས་པའི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀས་མཚན་པའི་དུས་སུ་ཅི་ཡང་མི་སྐྱེ་བའི་དོན་གྱི་ངག་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བས། ཚིག་དང་ཐ་སྙད་ལས་འདས་པས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ཅིང་ལོངས་ སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྟེ།ལོངས་སྐུ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅི་སྐྱེས་ཀྱང་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པའི་འདམ་གྱིས་སྐྱེ་མེད་ལ་མ་གོས་པས། པདྨ་འདམ་ལས་སྐྱེས་ཀྱང་འདམ་གྱི་ཉེས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཉོན་ མོངས་པའི་བདུད་བཅོམ་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
其中，大婆罗门的密意即是降伏四魔的四身。四魔为：蕴魔、烦恼魔、死主魔及天子魔。
其中蕴魔者：从父母二者白红明点，识以阿（ཨ）的形式入住而成蕴，此称为蕴。由此蕴experiencing众多痛苦相，故称为魔。因蕴为苦所转故力大。
降伏此者：父母二者白红明点是由缘所生，其中识入住为阿（ཨ），虽从无生中因缘显现而成蕴，然蕴本无而现故为幻化，因此于此幻离增上慢心。
凡离增上慢心者，即是义身无变无分别无念之界，此即是化身。虽于化身显现种种乐苦等，然如空中云彩消散而去，故降伏蕴魔。
烦恼魔者，依蕴而贪著五根，五根执取内外境而生烦恼之魔。为烦恼所转而行持此者力大。
降伏此者：烦恼即由念生贪嗔，念本身从无念而生，念与无念二者为烦恼根本，因此降伏念与无念二者是从缘所生。无念亦是依待之法，当彼二者皆显时，于无所生义离言说，超越言词名相，是无生界。由遍一切而受用故为圆满受用身。
于受用身虽生何等烦恼皆为受用，烦恼泥不染无生，如莲花虽生于泥而不为泥垢所染故，降伏烦恼魔。

། །།ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་དྲན་པ་འདི་འཆི་བའི་བདག་པོ་ཡིན་ཏེ། དྲན་པ་འདིས་ཕུང་པོ་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་བཙལ་ནས། སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་མི་ཐར་བས་བདུད་ཡིན་ལ། དུས་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་ཤིའི་དབང་དུ་གྱུར་པས སྟོབས་ཆེ་བའོ།།དེ་འཇོམས་པ་ནི་ཕུང་པོ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་ལ་དྲན་རིག་གློ་བུར་བརྟེན་པ་ནི་གཞི་མེད་པ་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། ཕུང་པོ་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེས་པས་འཇིག་།དྲན་པ་གློ་བུར་བ་ཡིན་པས་ཡལ་འགྲོ་སྟེ། དོན་གྱི་ཡིད་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་དབྱིངས་ བློ་ལས་འདས་པ་སྟེ།བློ་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་བློས་བྱས་པ་སྣ་ཚོགས་ཡལ་ཏེ། དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོའི་ནང་དུ་ཁ་བ་བབས་པ་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་ནས། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་གནས་པ་ནི་ཆོས་སྐུའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྟོགས་ པས་ནི་འཆི་བདག་གི་བདུད་བཅོམ་མོ།། །།ལྷའི་བུའི་བདུད་ནི། རྩ་དང་ནཱ་ད་ཐིག་ལེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞི་གནས་བསྒོམས་པས་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་བདེ་བ་སྐྱེས་པ་ནི་ལྷ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་རྩོལ་སྒྲུབ་དང་བཅས་ནས་དྲན་པ་བསྒོམ་དགོས་ཏེ། དྲན་པ་ནི བསམ་པ།བསམ་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་འཁོར་བ་ཡིན་པས་བདུད་ཅེས་བྱའོ། །ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་རེ་བ་ལ་རེ་བ་བྱས་ནས། ཟག་མེད་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པོ་སྙམ་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པས་སྟོབས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་འཇོམས་པ་ནི་མཚན་མ་དང་ བཅས་པའི་བདེ་བ་ནི་ལུས་དྲན་པ་གཉིས་འདུས་པ་ལས་བདེ་བ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ལ།ལུས་མེད་ན་བདེ་བ་སྐྱེ་བའི་གནས་མེད་ལ། དྲན་པ་མེད་ན་ལུས་ལ་སྒོམ་མཁན་མི་འོང་བས། དེའི་ཕྱིར་ལུས་དང་སེམས་གཉིས་ཀྱི་བདེ་བ་ནི་གློ་བུར་བ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་རྒྱུ་ཉི་ཚེ་ བ་གནས་ཉི་ཚེ།དུས་ཉི་ཚེ་བ་ཡིན་པས། ལུས་ཞིག་པའི་དུས་སུ་ལུས་ལ་བརྟེན་པའི་བདེ་བ་ཡང་འཇིག་པའོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ནི་སྐུ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཐ་མི་དད་པ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ། སྤྲོས་པའི་མཐའ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བའི་དབྱིངས་དེ་ ལ།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཡང་མ་གྲུབ་ལ། འཁོར་བར་དོགས་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཡང་རེ་བ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་འདམ་གྱིས་མ་གོས་ཤིང་རྒྱས་པ། དོན་གྱི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དབྱེར་མེད་ཅིང་ཐ་མི་དད་པ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་རློམ་སེམས་ ཀྱི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར།ལྷའི་བུའི་བདུད་བཅོམ་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོའི་ཐུགས་དམ། བདུད་ཀྱི་སྟོབས་རབ་ཏུ་འཇོམས་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

adaluz scroll
Humanyd birth highlightedallernvidia
Human metalRepository
Human arial
Human rest

། །།གཞུང་གི་དོན་གསལ་བར་བསྟན་པ་ལ་དཔེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་སྟེ། འགལ་བའི་དཔེ་ བཅུ་གསུམ་མི་འགལ་བའི་དཔེ་བདུན་འགལ་མི་འགལ་འདྲེས་མའི་དཔེ་གཉིས།ཐ་མ་རྒྱལ་པོ་ལ་ལན་བཏབ་པ་དང་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་ལས། དང་པོ་འགལ་བའི་དཔེ་རྒྱལ་པོས་གཡོ་བ་མེད་པའི་དོན་མ་རྟོགས་པས། གཡོ་འགུལ་ཅན་གྱི་དཔེ་ཆུ་དང་ རླབས་ཀྱིས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ཡང་མི་གཡོ་བའི་དོན་ནི། དྲན་པ་མེད་པ་ལ་དྲན་རིག་གིས་གཡོ་མི་ནུས་ཏེ། དྲན་པའི་བསམ་བསྒོམ་ལ་སོགས་པས་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་དབྱིངས་ལ་གཡོ་འགུལ་མེད་དོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལ་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིས་གཡོ་མི་ ནུས་ཏེ།སྐྱེ་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱང་སྐྱེ་མེད་ལས་སྐྱེས་ཤིང་སྐྱེ་མེད་ལ་ཐིམ་པའོ། །བློ་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ལ་བློས་བྱས་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གཡོ་མི་ནུས་ཏེ། ཐོས་བསམ་བསྒོམ་གསུམ་ཡང་བློ་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་མི་གཡོ་བ་རྣམ་ པ་གསུམ་ནི།རྒྱ་མཚོའི་གཏིང་ལྟ་བུའི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། ཡིད་ལ་གཡོ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི། རླུང་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱ་མཚོའི་ཁ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་རླུང་གིས་བརྒྱབ་པས་མི་གཡོ་བའོ། །གལ་ཏེ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ གྱི་བསམ་བསྒོམ་གྱིས་ཕན་བཏགས་པའམ།གནོད་པ་སྐྱེལ་བ་ཅི་བྱུང་ཡང་། ཆོས་སྐུ་ལས་བྱུང་ཞིང་ཆོས་སྐུར་ཐིམ་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཆུ་ལ་རླུང་གིས་བརྒྱབ་པས་ཆུའི་ཁ་གཡོས་ནས་དབའ་རླབས་དུ་མ་བྱུང་ཡང་། གཏིང་ལ་གཡོ་འགུལ་མེད་དེ། དེ་ བཞིན་དུ་དྲན་པ་རླབས་དང་འདྲ་བ་འདི།དྲན་མེད་ཀྱི་ཁ་ན་ལྡིང་ཞིང་གཡོ་སྟེ། དྲན་མེད་ཀྱི་གཏིང་སྐྱེ་མེད་བློ་འདས་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ལ་གཡོ་འགུལ་མེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དྲན་པའི་རླབས་ནི་འཁོར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཞེན་དུ་མེད་དེ། ཆུའི་རླབས་ ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ཡང་ཆུ་ལྟ་བུ་ནི་དྲན་པ་ལ། རླབས་ལྟ་བུའི་རྐྱེན་གྱིས་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ཙམ་ན་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དོན་ལས། ལོངས་སྤྲུལ་རྣམ་པ་གཉིས་དབའ་རླབས་ཙམ་དུ་ཤར་བའི་ཕྱིར། ཆུ་ལས་གཡོ་བ་ རླབས་རྣམས་སུ་འགྱུར།དེ་ལྟར་ན་དོན་གཅིག་ལ་རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱིས་བྱེ་བྲག་དུ་མར་སྣང་བ་ཤར་བ་སྟེ། ཆོས་སྐུ་གཅིག་པུ་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་རྣམ་རྟོག་གིས་སྐུ་གསུམ་མམ་བཞིའམ་སྐུ་ལྔ་ལ་སོགས་པར་བཟུང་སྟེ། དབྱིངས་རྣམ་ པར་དག་པ་རྐྱེན་གང་གིས་ཀྱང་མ་བསླད་པ་དེའི་བྱེ་བྲག་གོ།

这是关于论典义理的二十三个比喻的直译：
为了明晰阐述论典的义理，有二十三个比喻：十三个相违的比喻、七个不相违的比喻、两个相违不相违混合的比喻，最后是对国王的回答，共二十三个。
首先讲相违的比喻。因为国王不理解无动摇的义理，所以用水和波浪这个有动摇的比喻来说明。其中无动摇的义理是：在无念处，念知无法使其动摇；在未经念想、修习等意识造作的法界中没有动摇。在无生的法界中，生老病死无法使其动摇，因为种种生起都从无生中生起并融入无生中。在超越心识的法界中，种种心识造作无法使其动摇，因为闻思修三者也融入超越心识的法界中。
如是三种不动摇：如同海底般的金刚三昧。三种意识的动摇：如风、如幻的三昧，如同海面。因此即使被风吹打也不会动摇。
即使身语意三者的念修生起利益或伤害，也都从法身中生起并融入法身中。比如风吹水面时，水面动荡产生诸多波浪，但深处却毫无动摇。同样，这念头如波浪，在无念的表面漂浮动荡，而无念的深处是无生和超越心识的，这两者都没有动摇。
因此念头的波浪是三种轮回，不应执著它，应当知道它仅如水波。其中水喻念头，波浪喻缘起的种种显现。一旦如此了悟，从未加意识造作的大手印义理中，报身和化身二者仅如波浪般显现。因此从水中生起波浪的动摇。
如是在同一义理上，因为了悟与否而显现诸多差别。从唯一法身中，因众生的分别念而执著为三身或四身或五身等，这些都是清净法界不被任何缘所染污的差别而已。

།དཔེར་ན་ས་ར་ཧ་ལྟ་བུ་ལ། རྒྱལ་པོས་གནས་སྐབས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་དང་། པཎྜི་ཏ་དང་། རྣལ་འབྱོར་པ་དང་། རིགས་ངན་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་མཐོང་ཡང་གཅིག་ལས་མ་འདས་པས། དེ་ལྟར་རྒྱལ་ པོ་མདའ་བསྣུན་སྣང་བ་ཡང་།།དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་དབྱིངས་ལས་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀ་ཤར་བའོ། །འོ་ན་འཁོར་བ་ཡང་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་ལས་ཤར་བས། ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱང་འཁོར་བར་མི་ཆའམ་ཞེ་ན་དེ་ནི་མི་ཆ་སྟེ། དཔེར་ན་ནམ་ མཁའ་ལས་སྤྲིན་ཤར་བའི་དུས་སུ།ནམ་མཁའ་ཉིད་ཀྱང་སྤྲིན་བར་སོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་ཤར་ཅིང་དེར་ནུབ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དྲན་པ་ཡིན་ལ། དྲན་པ་ཉིད་དྲན་མེད་ལས་ཤར་ཅིང་དྲན་མེད་དུ་ནུབ་པའོ། །དེའི་ཕྱིར། གཅིག་ ཉིད་ན་ཡང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད།། །།ད་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གཉིས་མེད་མ་རྟོགས་པས་ལྟ་བ་ལོག་པར་གོ་བའི་དཔེ་མར་མེ་གཅིག་ལས་གཉིས་སུ་མཐོང་བ་ལྟ་བུ་སྟོན་ཏེ། དེ་ཡང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི། བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་སེམས་དང སེམས་ལས་བྱུང་བ་མི་རྒྱུ་བ་ཡིན་ལ།དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་གི་དྲན་པ་དང་རིག་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ནས། དྲན་རིག་ལ་དྲན་རིག་གིས་བརྟགས་པས་དེའི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཙམ་ལ་ལྟ་བ་ཟེར་ཏེ། དེ་ནི་བླུན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བླུན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་མ་ ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་མཐོང་།ཡིན་པ་ལ་མ་ཡིན་པར་མཐོང་བས་བཟློག་པའི་བསྒོམ་པ་སྟེ། དེའི་དཔེ་ནི་མིག་ལེགས་པར་མི་ལྟ་བར། མིག་གི་ཡ་ཕུགས་མནན་ནས་ལྟ་བའི་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་རྨོངས་པས་བཟློག་ནས་བལྟས་པ་ཡིས། །དཔེར་ན་མིག་བཟློག་ནས་ བལྟས་པའི་ཕྱིར།མར་མེའི་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་མིག་གི་རྐྱེན་གྱིས་མར་མེ་གཉིས་སུ་མཐོང་བ་བཞིན་དུ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ལས་བཟློག་ནས། དྲན་རིག་རྣམ་རྟོག་གི་ལྟ་བ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ཟེར་ཏེ། སྣང་སྟོང་གཉིས་ གློ་བུར་བ་ཡིན་པས་བཅོས་མའོ།།མ་བཅོས་པའི་གང་ཟག་གིས་མར་མེ་ལ་གཉིས་སུ་མི་མཐོང་བ་དང་འདྲ་བར། བློ་འདས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པས་སྣང་བ་ཡང་གློ་བུར་བ་སྟེ། རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་པ་ཡང་གློ་བུར་བ་སྟེ། བྱས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་འཇིག་པའི་ ཕྱིར་རོ།

以下是完整直译：
比如像萨拉哈那样，虽然国王在不同时候将他视为婆罗门、班智达、瑜伽师、贱民等不同身份，但实际并未超出其本质。如是国王所见的射箭人的显现，也如这个比喻一样，从未加意识造作的法界中显现出轮回和涅槃二者。
那么，若问：既然轮回也从未加意识造作中显现，那未加意识造作本身是否也成为轮回？答：并非如此。比如当云从虚空中显现时，虚空本身并未变成云，而是云从虚空中显现又消融于虚空中。同样，这一切轮回都是念头，而念头本身从无念中显现又消融于无念中。因此，一体之中现种种相。
现在讲因为不了解心与心所二者无二而产生邪见的比喻，如从一盏灯见为二盏。其中正见是：超越心识境界，心与心所不运行。不了解这点的人执著于念头和觉知，用念知来观察念知，将其仅仅空性的特征称为见地。这就是所谓的愚者，所谓愚者就是将非是见为是、将是见为非是的颠倒修行。
其比喻是：不正常观看而压迫眼睛上方而看，如是因愚痴而颠倒观看。比如因为颠倒观看，在一个灯的实相上因眼睛的缘故见到两个灯一样，从超越心识的正见中颠倒过来，说念知分别的见解是佛陀的密意。因为能所二者是暂时的，所以是造作的。
如同未造作的人不会将灯见为二，同样了悟超越心识的义理者知道显现也是暂时的，因为从缘而生。空性也是暂时的，因为所作的空性会灭失。

།དེས་ན་སྣང་སྟོང་གཉིས་ཀ་བློ་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ལས་མ་འདས་པ་ལ་རྟོག་པས་གཉིས་སུ་བཟུང་བས། མར་མེ་གཅིག་ཉིད་གཉིས་སུ་སྣང་བར་འགྱུར། །དེའི་ཕྱིར་བལྟ་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་དང་། ལྟ་བར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་གཉིས་ཀ་གློ་བུར་བ་ཡིན་པས། དོན་དམ་པའི་ཆོས་སྐུ་དེ་ལ་དྲན་མ་དྲན་གཉིས་མེད་འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་གཉིས་མེད་པས་དེ་ལྟར་བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་གཉིས་མེད་ལ། མ་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་གིས་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་། ཟག་མེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་། དྲན་མ་དྲན་དང འཁོར་འདས་གཉིས་དང་དགེ་སྡིག་གཉིས་ལ་སོགས་པ་བློས་སོ་སོར་འབྱེད་པས།ཀྱེ་མ་བློ་ནི་གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོར་སྣང་།། །།ད་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ཀྱང་དེ་ཉིད་མ་རྟོགས་པས། དམུས་ལོང་ལ་མར་མེའི་འོད་ཀྱིས་ཁྱབ་ཀྱང་འོད་ མ་མཐོང་བའི་དཔེས་བསྟན་ཏེ།དེ་ཡང་ཕྱི་མའི་ཁྱིམ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཡེངས་པའི་དུས་སུ། དྲན་པ་མེད་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མར་མེས་ཁྱབ་སྟེ། བརྒྱུད་པ་དང་མི་ལྡན་པས་མ་རྟོགས། ནང་གི་ཁྱིམ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལྔའི་ཕ་རོལ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡང་ མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་མར་མེ་དང་འདྲ་བ་དེ་ཡང་མ་རྟོགས།གསང་བའི་ཁྱིམ་དྲན་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་མར་མེ་འོད་ཀྱིས་རྒྱས་བཏབ་པ་དེ་ཡང་མ་རྟོགས་པས། ཁྱིམ་དུ་མར་མེ་མང་པོ་སྦར་གྱུར་ཀྱང་། །དཔེར་ན་མར་མེས་མི་འགལ་བར་བྱེད་པ་དང་འདྲ་བར། བརྒྱུད་པ་ དང་ལྡན་པའི་དྲན་པ་མེད་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིག་གིས་དྲན་པའི་མུན་ནག་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ།བརྒྱུད་པ་མེད་པའི་དྲན་རིག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་ལ། དྲན་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིག་མེད་པས། དྲན་པ་འབའ་ཞིག་ ལ་གནས་ཏེ་འཁོར་བའི་མུན་པ་ལ་སངས་པའི་དུས་མེད་པའོ།།དཔེར་ན་ལོང་བ་ལ་མར་མེའི་འོད་ཀྱིས་ཁྱབ་ཀྱང་ལོང་བས་མ་མཐོང་བས། མུན་ནག་ལ་སངས་པའི་དུས་མེད་པ་བཞིན་ནོ།

以下是完整直译：
因此，显空二者虽未超出超越心识的法界，但因分别执为二，故一盏灯显现为二。因此，所见之境与能见之识二者都是暂时的，在胜义法身中无有念与无念之二、无有轮回涅槃之二、无有佛与众生之二，如是无有所见能见之二。未证悟者以心识分别有漏五蕴、无漏五蕴、念与无念、轮回涅槃二者、善恶二者等，故呜呼！心现为二相。
现在以盲人虽为灯光所遍但不见光的比喻来说明：虽然俱生遍及一切轮回涅槃但不了悟其本性。即外在之家沉迷欲妙之时，虽为无念智慧之灯所遍，但因不具传承而不能了悟。内在之家即五蕴，五蕴之外无有任何分别的智慧之灯也未了悟。秘密之家即无念法界中无生之灯光印持也未了悟。虽在屋中点燃诸多灯火。
如同灯光不相违一样，具传承的无念以智慧眼消除念头黑暗的一切烦恼，而无传承而执著念知者因无无念智慧眼，唯住于念头中永无离开轮回黑暗之时。比如盲人虽为灯光所遍但因盲故不见，故永无离开黑暗之时。

 །དེའི་ཕྱིར། མིག་མེད་པ་ལ་མུན་པར་གནས་པ་བཞིན། དེ་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་ལྷན་ཅིག་ སྐྱེས་པ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་།སྟོང་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། སྐུ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དེས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་ བྱས་པའི།།སྐུ་གསུམ་པོ་དེ་དག་བྲལ་མ་མྱོང་བར་དུས་རྟག་ཏུ་རང་དང་འགྲོགས་ཏེ། དཔེར་ན་སྦྲང་རྩི་དང་སྦྲང་རྩིའི་རོ་བཞིན་དུ་འགྲོགས་པ་ལ། དྲན་པ་ཉིད་དྲན་མེད་ཀྱིས་རྒྱས་བཏབ་ནས་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་མ་རྟོགས་པས། ཉེ་ཡང་རྨོངས་པ་དག་ལ་ཤིན་དུ་རིང་།། །། ད་ནི་མི་འགལ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དུ་མ་དག་ཀྱང་། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཅིག་གིས་འཇོམས་པ་ཆུ་བོ་དང་མུན་པའི་དཔེས་བསྟན་ཏེ། ཆུ་བོ་གང་གཱ་དང་། ཡ་མུ་ན་དང་། སི་ཏ་ན་ར་ལ་སོགས་པའི་ཆུ་བོ་ཐམས་ཅད་བྱུང་ཡང་རྒྱ་མཚོ་ལས་བྱུང་། ཐིམ་ཡང་རྒྱ་མཚོར་ཐིམ། དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་བའི་ཆོས་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱུང་ཡང་བློ་ལས་འདས་པ་ལས་བྱུང་། ཐིམ་ཡང་བློ་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པའོ།

以下是完整直译：
因此，如同无眼者住于黑暗中一般，如是显现的俱生为化身，空性的俱生为圆满报身，无生的俱生为法身，此三身遍及一切轮回涅槃，故俱生遍及一切。
此三身未曾分离而恒时相伴，如同蜂蜜与蜂蜜之味相伴一般。念头本身被无念印持却极其接近而不能了悟，虽近而于迷者极远。
现在以河流与黑暗的比喻说明：虽有众多不相违的世俗谛，但为胜义谛一者所摧。如恒河（Gaṅgā）、阎牟那河（Yamunā）、悉多河（Sītā）等一切河流虽生于海，终归于海。如是比喻，一切轮回法与涅槃法虽生于超越心识者，终归溶于超越心识的法界。

 །དེ་ཡང་ཆུ་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་པ་དང་འདྲ་བར། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དུ་མར་སྣང་ཡང བློས་མ་རེག་པའི་དབྱིངས་སུ་རོ་གཅིག་པས།ཆུ་བོ་སྣ་ཚོགས་པ་ཡང་རྒྱ་མཚོར་གཅིག་ཉིད་དང་། དྲན་པ་བཟུང་བའི་འཁོར་ལོ་ཡིན་ཏེ། བསྐྱེད་རིམ་རྫོགས་རིམ་ཐམས་ཅད་དྲན་པས་བྱས་པས་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་མ་དག་ཀྱང་། དོན་དམ་པར་མི་སླུ་བའི་དབྱིངས། ཡིད་ལ་ མ་བྱས་ཤིང་བློས་མ་རེག་པ་དེ།སྨྲར་བཏུབ་མ་བསམ་དུ་ཡང་མ་བཏུབ་པ་དེས། མི་བདེན་པའི་དྲན་པའམ། རིག་པའམ། བློས་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་བརྫུན་པོ་ཆེ་ཅིག་གིས་བརྫུན་མང་པོ་བྱས་ཀྱང་། རྒྱུས་ཡོད་པ་ཅིག་གིས་རངས་པ་མི་བདེན་ པར་ཚོར་བས།བརྫུན་པ་དུ་མ་དག་ཀྱང་བདེན་པ་ཅིག་གིས་འཇོམས། འཇོམས་ལུགས་ཇི་ལྟར་གྱིས་འཇོམས་ན། བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་ཉི་མ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དེ་ནི། རྐྱེན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་མ་བསླད་པ་དེ་ནི། ཉི་མ་ལྟར་གསལ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་ཡིན་པས། ཉི་མ་གཅིག་དང་སྣང་བར་གྱུར་པ་ཡིན། རྩ་དང་རླུང་དང་ཐིག་ལེ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་མུན་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་བློས་བྱས་པ་ཡིན་པས་དོན་དམ་པ་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པ་མི་མཐོང་སྟེ། དོན་དམ་པ དེ་མཐོང་བར་བྱེད་པ་ནི།བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་རྐྱེན་གསུམ་དང་བྲལ་བ་དེས། སྐུ་གསུམ་མཐོང་ནས་དྲི་མ་གཉིས་དག་པར་བྱེད་ཅིང་། དྲན་པ་ཐམས་ཅད་དྲན་མེད་དུ་འཇོམས་པར་བྱེད་པས། མུན་པ་དུ་མ་དག་ཀྱང་འཇོམས་པར་བྱེད།། །།ད་ནི་མི་འགལ་ བའི་དཔེ་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུས་བསྟན་ཏེ།དེ་ལ་རྒྱ་མཚོ་ལས་རླངས་བྱུང་། རླངས་པ་སྤྲིན་དུ་སོང་། སྤྲིན་ལས་ཆར་པ་བབས་ལོ་ཏོག་རྒྱས་པར་བྱེད། དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་ཆོས་སྐུ་ལས་རླངས་པ་ལྟ་བུའི་ལོངས་སྐུ་ཤར་སྤྲིན་པ་ལྟ་བུའི་སྤྲུལ་སྐུ་ལས་ཆར་ པ་ལྟ་བུའི་སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་འཆར་བས།ཇི་ལྟར་ཆུ་འཛིན་གྱིས་ནི་རྒྱ་མཚོ་ལས། །ཆར་པ་དེ་ཡང་སྣོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁ་བ་དང་མངར་བ་དང་སྐྱུར་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་འགྲོ་སྟེ། ཆར་པ་ལ་ངས་དེ་ལྟར་བྱས་སོ་བའི་བསམ་པ་མེད་དོ། །དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་སྐུ་བློ་ལས་འདས་པ་ ལས་ལོངས་སྐུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་།སྤྲུལ་སྐུ་དྲན་པ་མེད་པ་གཉིས་ཤར་ཏེ་ཆོས་སྐུ་ལས་ལོངས་སྤྲུལ་གཉིས་ཤར་བའི་བསམ་པ་མེད་པ་དང་། འདི་ནི་འཁོར་བའོ། །འདི་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་རང་རང་རྣམ་རྟོག་གི་ཁྱད་པར་གྱིས་སོ་སོར་བཟུང་བའོ།

以下是完整直译：
复次，如同一切水皆为一味，虽轮涅诸法显现为多，然于心识不及的法界中为一味，犹如种种河流于海中成一。此为持念之轮，生圆次第一切虽由念所作故为有坏灭之法，然于胜义中为不欺之界。彼非作意亦非心识所及者，不可言说亦不可思议，能摧灭一切不真实之念或觉知或心识所作。
譬如大妄语者虽说诸多谎言，知情者觉其不实，则以一真摧诸妄。云何摧灭？上师圣教如日之自性清净离一切戏论者，彼不为三缘所染污者，如日遍及一切光明，故成一日与光明。
脉、气、明点等一切如暗，皆为心识所作故不见超越心识境界之胜义。见此胜义者，乃上师圣教离三缘者，见三身而净二垢，摧一切念入无念中，故能摧诸暗。
今以无增无减之喻如海而示：从海生蒸气，蒸气成云，云降雨令庄稼生长。如是譬喻，从如海之法身现如蒸气之报身，从如云之化身现如雨之种种化现。如云从海摄水，其雨随器差别成雪、甜、酸等差别而行，然雨无"我如是作"之念。
如是从超越心识之法身现无生之报身与无念之化身二者，法身中现报化二身亦无念想，各随自分别差别而执为"此是轮回"、"此是涅槃"等。

 །དཔེར་ ན་ཆར་པས་ས་གཞི་ཐམས་ཅད་བངས་ནས་རྩི་ཤིང་དང་ནགས་ཚལ་སྐྱེད་པ་དང་།དེས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་དོ། །དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་བླ་མའི་གདམས་ངག་དྲན་མེད་འཆར་བའི་རླན་དང་འདྲ་བ་དེས་ཉོན་མོངས་པའི་ཐབ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་དུ་བངས་ནས། བློ་འདས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ། སྤྲུལ་པ་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་དག་ཀྱང་འཆར་ཏེ། སྤྲུལ་པ་དེ་རྣམས་ལ་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས། ཇི་ལྟར་ཡང་འབྱུང་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར། ཆུ་བླངས་ནས་ནི་ས་གཞི་གང་བྱས་ཀྱང་། །དཔེར་ན་ཆར་པ་དེ་རྒྱ་མཚོ་ལས བྱུང་ཡང་རྒྱ་མཚོ་དེ་ཉུང་དུ་མ་སོང་བས་རྒྱ་མཚོ་ལ་གནོད་པ་མེད།དེ་བཞིན་དུ་དྲན་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་དྲན་པ་དུ་མ་ཤར་ཡང་། དྲན་མེད་དེ་ལ་ཉམས་པ་མེད་དེ། དྲན་པ་དེ་བྱུང་ཡང་དྲན་མེད་ལ་ཐོལ་གྱིས་བྱུང་། གནས་ཀྱང་དྲན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པས་དྲན་མེད་དུ་ གནས་ཐིམ་ཡང་དྲན་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་ཐིམ་པས།དྲན་མེད་དེ་ཉིད་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་སྟེ། དུས་རྟག་ཏུ་དྲན་མེད་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་གནས་པས། དེ་ཉིད་མ་ཉམས་ནམ་མཁའ་དག་དང་མཉམ། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་སྐུ་བློ་ལས་འདས་པ་དེ་ལ་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ཕན་མ་ནུས་ཏེ། བློ་ལས་འདས་པ་ལ་ཚོགས་གཉིས་བསགས་རྒྱུ་མེད་པས་སོ། །མི་དགེ་བའི་ཚོགས་ཀྱིས་སྒྲིབ་མི་ནུས་ཏེ། བློ་འདས་ལ་སྒྲིབ་རྒྱུ་མེད་པས་སོ། །ཆོས་སྐུ་ལས་སྐུ་གཉིས་བྱུང་ཡང་། ཆོས་སྐུ་ལ་ཟད་པ་མེད་ཅིང་འཕེལ་བ་མེད་དོ། །དེ་ཡང་མ་ཟད་མི་ཟད་ཟད་པ་མེད པའི་དབྱིངས་ཡིན་པས།འཕེལ་བ་མེད་ཅིང་འགྲིབ་པ་དག་ཀྱང་མེད།། །།ད་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡོན་ཏན་མཚན་བཟང་པོ་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོས་བརྒྱན་པ་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་རྒྱལ་བའི་ཡོན་ཏན་ནི་གཉིས་ཏེ། འཇིག་ རྟེན་པའི་རྒྱལ་བའི་ཡོན་ཏན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྒྱལ་བའི་ཡོན་ཏན་ནོ།།འཇིག་རྟེན་པའི་རྒྱལ་བའི་ཡོན་ཏན་ནི། མཚན་བཟང་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སམ། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུའམ། མི་འཇིགས་པ་བཞི་འམ། འོད་འདོམ་གང་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་དག་ཐམས་ཅད་གློ་བུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱལ་བའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡོངས་གང་བ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྒྱལ་བའི་ཡོན་ཏན་ནི། དོན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དྲན་པ་ དྲན་མེད་ལས་བྱུང་བ།དེར་གནས་དེར་ཐིམ་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྟོང་པའོ།

以下是完整直译：
譬如雨水浸润大地，生长草木林森，由此利益众生。如是譬喻，上师教言如无念显现之湿润，浸润一切烦恼热，令成无生，从超越心识之界中，为利众生现种种不同化身。彼等化身以心识分别差别，随何因缘皆可显现，犹如取水遍满大地。
譬如彼雨虽从大海而生，然海不减少故无损于海。如是从无念界现诸多念，然于无念无有损减。彼念虽生，于无念中自然显现；住时因不作意念之相而住于无念；融时融于无念之中。彼无念如虚空，恒时无念相续不断而住，故彼不坏等同净空。
是故超越心识之法身，二资粮不能增益，以超越心识故无二资可积。不善资亦不能遮蔽，以超越心识故无可遮蔽。从法身虽现二身，然于法身无尽无增。彼亦是无尽不尽无有穷尽之界，故无增亦无减。
今示佛陀功德殊胜相好庄严亦是俱生自性：佛陀功德有二：世间佛陀功德与出世间佛陀功德。世间佛陀功德，即三十二相或八十随好或四无畏或一寻光等，非出世间圆满，以彼等皆为客尘故。佛陀圆满遍满者，出世间佛陀功德即是义之俱生，亦即念从无念生，住彼融彼即是俱生空性。

 །དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་ལས་བྱུང་དེར་གནས་དེར་ཐིམ་པས་སྟོང་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ། སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་ལས་བྱུང་ཡང་། དེར་གནས་དེར་ཐིམ་པས་སྐྱེ་བ་མེད་ པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའོ།

以下是完整直译：
从无念无生中生起，住于彼处，融于彼处，故空性之俱生即是无生；虽从无生超越心识中生起，然住于彼处，融于彼处，故无生之俱生即是超越心识境界。

།བློ་ལས་འདས་པ་དེ་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་མོས་པ་ཐ་དད་ཀྱིས། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་སྣང་བ་ཤར་དུ་རུང་བ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྒྱལ་བའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གཅིག་གི་ རང་བཞིན་ཉིད།།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་དེས་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཁྱབ་ཅིང་དེའི་ངང་དུ་འགགས་པ་སྟེ། དྲན་པ་དྲན་མེད་ལས་སྐྱེས་ཤིང་དེར་འགགས་པས། དེ་ལས་འགྲོ་བ་སྐྱེ་ཞིང་འགག་པ་སྟེ། །འོ་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་ དྲན་པའི་སྣང་བ་དང་དྲན་མེད་ཀྱི་སྟོང་པ་གཉིས་ལ་ཟེར་རམ་ཞེ་ན།དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དྲན་པ་དང་དངོས་པོའི་ཆོས་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཡང་མ་ཡིན། དངོས་པོ་མེད་པའི་ཆོས་དྲན་མེད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞི་གནས་བསྒོམ་པ་དེ་ཡང་མ་ཡིན་པར། དྲན་མ་དྲན་ གཉིས་ཀས་མ་གོས་པའི།སྐྱེ་མེད་དེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས་དེ་ལ། དངོས་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་མེད།། །།ད་ནི་འགལ་བའི་དཔེ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ལ་རེ་བ་མེད་པའི་སྐྱེས་བུས་བྲག་གི་སྦྲང་རྩི་འཐུང་བའི་དཔེས་སྟོན་ཏེ། དེ་ཡང་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་ པའི་བདེ་བ་ནི།སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ངོ་བོ་བསམ་དུ་མ་བཏུབ་པའི་དབྱིངས་བློ་ལས་འདས་པ་དོན་དམ་པ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་འདས་གཉིས་ཀའི་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པ་དེ་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྤངས་ནས། ཟག་པ་དང་ བཅས་པའི་བདེ་བ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་ཞེན་ནས།འདོད་པའི་ཁམས་སུ་འགྲོ། །དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱའི་བདེ་བ་ལྷ་དང་ལྷ་མོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཞེན་པས་གཟུགས་ཁམས་སུ་འགྲོ། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞི་གནས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ གཟུགས་ཁམས་སུ་འགྲོ།།ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞི་གནས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་འགྲོ་བས། དམ་པའི་བདེ་བ་སྤངས་ནས་གཞན་དུ་འགྲོ། །ཤེས་རབ་མ་ལ་བརྟེན་པའི་བདེ་བ་དེ་ཡང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན། ཐིག་ལེ་ནཱ་ད་སྒོམ་པ་ཡང་ རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཡིན།ལྷ་དང་ལྷ་མོའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པ་དེ་ཡང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཡིན། དེ་རྣམས་ལ་རེ་བ་བྱེད་ན་ཁམས་གསུམ་ལས་མི་ཐར་ཞིང་གྲོལ་བ་མི་ཐོབ་པར། མཐོ་རིས་ལྷའི་གོ་འཕང་ཙམ་ཐོབ་པས། །རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་ལ་རེ་བ་ བྱེད།།དོན་དམ་པའི་བདེ་བ་ནི་མ་རྟོགས། རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་བདེ་བ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཡིན་ཟེར་བའི་དཔེ་ནི།

以下是完整直译：
从超越心识中，由众生不同信解，显现二种色身之相，正是此超世间佛陀功德，故为俱生一之自性。俱生之自性遍及一切动静众生且归于其中，从念与无念中生起并于彼处灭尽，从彼处众生生起复灭尽。
若问：此俱生是否指念之显现与无念之空性二者？答：非也。既非念与有法之修持坛城等法，亦非无实法之无念空性止观，而是不为念与无念二者所染之无生即是俱生，于此，有与无二者皆无。
今以相违喻，以无所求者饮用岩蜜为喻而示：不由缘所生之乐，乃无生之本性不可思议之界，超越心识之胜义，此即佛陀密意。此乃无漏之乐，不为轮回涅槃二者泥污所染。不解此者舍弃此乐，执著有漏之乐：执著业印之乐趣欲界；执著誓句手印之乐及天尊天母坛城趣色界；执著法印空性止观趣无色界。舍弃殊胜之乐而趣他处。
依智慧母之乐亦是从缘所生，修持明点、脉气亦是从缘所生之乐，修持天尊天母坛城亦是从缘所生之乐。若对彼等生起希求，不能解脱三界、不得解脱，仅得天界高位，故对从缘所生之乐生起希求，未证胜义之乐。以从缘所生之乐为俱生乐之喻。

 རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་བདེ་བ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཡིན་ཟེར་བའི་དཔེ་ནི། བྲག་མཐོན་པོ་ཅིག་ལ་བུང་ཚང་ཡོད་པ་ལ། དེའི་སྟེང་ན་གླང་པོ་ཆེ་གཉིས་འཐབ་འོག་ན་མཚོ་ཆེན་པོ་ཡོད་པ་དེའི་བར་ན་འཇག་མའི་ཕུང་པོ་ཅིག་ལ་ སྐྱེས་བུ་སྦྲང་རྩི་འདོད་པ་ཅིག་གིས་ལག་པ་འཇུས་ནས་སྦྲང་རྩི་འཐུང་ཏེ།བྱི་བ་དཀར་ནག་གཉིས་ཀྱིས་འཇག་མ་བཅད་པས། ཁོ་སྟེང་དུ་བྲོས་ན་གླང་པོ་ཆེའི་བར་དུ་ཆ། འོག་ཏུ་བྲོས་ན་མཚོར་འགྲོ་བས་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་ པའི་སྐུ་གསུམ་གྱི་རོ་རང་ལ་ཡོད་པ་ནི་མ་གོ།

以下是完整直译：
以从缘所生之乐为俱生乐之喻：于一高崖有蜂巢，其上有二象相斗，下有大湖，其间有一芦苇丛，有一求蜜之人手攀其上饮蜜。黑白二鼠啮断芦苇，彼若上逃则陷入二象之间，下逃则坠入湖中，极为痛苦。如是譬喻，自身本具佛陀密意三身之味而不知。

།རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ལོགས་ན་ཡོད་པ་ལ་རེ་བ་བྱེད་པ་དེ་ནི་སྦྲང་རྩི་བྲག་ལ་ཡོད་པ་ལྟ་བུ། འཇག་མ་ཕུང་པོ་ནི་ཚེ་ཡིན་ལ། བྱི་བ་གཉིས་ནི་ཉིན་མཚན་གྱིས་ཚེ་རྐུ་བར་བྱེད་པ། གླང་པོ་ཆེ་གཉིས་ནི་གཟུགས་ཁམས་ དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་གཉིས།འོག་གི་མཚོ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཏེ། གར་བྲོས་ཀྱང་ཁམས་གསུམ་ལས་མི་ཐར་བའི་ཕྱིར། རང་གི་ཁར་བཅུག་སྦྲང་རྩི་ཉེ་བ་ནི་དུས་རྟག་ཏུ་རང་དང་འགྲོགས་པའི་སྐུ་གསུམ་པོར་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་དང་འདྲ་བ་དེ་ལ་ངོམས་པར་མི་འཐུང་བར། བློས་བྱས་པའི་ཆོས་རྐྱེན་སྐྱེས་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་ལ་རེ་བ་བྱས་ཤིང་བརྟགས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་རིང་བར་འགྱུར་བས། འཐུང་བར་མི་བྱེད་ཤིན་ཏུ་རིང་བར་འགྱུར།། །།ད་ནི་འགལ་བའི་དཔེ་དོན་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ཡུལ་ལ་ཆགས་ལ། མི་མཁས་པ་རྣམས་ཆགས་པའི་དཔེ་སྟོན ཏེ།དེ་ཡང་དཔེར་ན་བྱོལ་སོང་རྣམས་ཁལ་དང་ཁུར་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་མི་མཐོང་བར། ཁ་ཟས་ཞད་ཙམ་ལ་བདེ་བར་མཐོང་། དེ་བཞིན་དུ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ལ་བདེ་བར་མཐོང་བས་ལོངས་སྤྱོད། དགེ་བའི་ལས་ཀའམ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་མཐོང་ནས་འབད་ནས་འབྱོལ་བའམ། དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་འདས་ཀྱི་དོན་དམ་པ་མ་ནོར་བ་ཡིན་པ་ལ་དེ་ལ་བྱོལ་ནས་དྲན་རིག་འཁོར་བའི་རྒྱུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་མི་བྱེད་པར་བདེ་བར་མཐོང་བས བྱོལ་སོང་དག་གིས་སྡུག་བསྔལ་མི་བྱེད་པ།།བརྒྱུད་པའི་གདམས་ངག་དང་ལྡན་པས། །དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་ལ་མཁས་པའི་གང་ཟག་གིས། རྩ་རླུང་གི་སྡོམ་དང་ཐིག་ལེ་དང་བསྐྱེད་རིམ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་མཁས་པ་ རྣམས་ཀྱིས་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བྱེད།དོན་རྟོགས་པའི་མཁས་པ་དེས་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་བཟླས་སུ་མ་བཏུབ། བརྗོད་དུ་མ་བཏུབ་མིང་གདགས་སུ་མ་བཏུབ་པ། ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་བསམ་གཏན་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་རང་བཞིན། སྐྱེ་ཤིའི་མཐའ་ལས་འདས་པ། རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས་པ། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་དེ་དང་མི་འབྲལ་བས། །ཅིག་ཤོས་ནམ་མཁའི་བདུད་རྩི་འཐུང་བར་བྱེད། །དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པས་ཕྱིའི་ཡུལ་འདོད་ཡོན་ལྔ་ལ་དྲན་པ་རིག་པ་ཆགས། ནང་གི་ཡུལ་རྩ་དང རླུང་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞི་གནས་ལ་ཆགས།གསང་བའི་ཡུལ་དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་ལ་ཆགས།

以下是完整直译：
期望从缘所生之乐在外的，如同岩上之蜜。芦苇丛即为寿命，二鼠即为昼夜偷窃寿命，二象即为色界与无色界，下方之湖即为欲界，无论逃向何处皆不能脱离三界，故而口中所含近前之蜜，即如恒时相伴之三身如河流般，不能饱饮，反而对心造之法缘生如海市蜃楼之水般期待寻求，终成遥远，不能饮用，极为遥远。
今示相违之喻义：智者于境生执，愚者于执著之喻：譬如畜生不见驮负重担为苦，反见少许食物为乐。如是凡夫见贪嗔痴等烦恼为乐而受用，见善业或正法为苦而勉力躲避。于无念无生离心之胜义谛无误者，反而躲避之，于念知轮回之因苦蕴不见为苦反见为乐。如畜生不作苦者，具传承教授者，通达无念无生之人，见脉风之修持、明点及生起次第等一切为心之苦故，诸智者视之为苦。
通达义理之智者，于佛陀密意超越心境、不可诵持、不可言说、不可名言、无作意之禅定相续不断之自性、超越生死边际、超越常断边际、如虚空般不相离故，彼者饮用虚空甘露。
如是未证悟者，于外境五欲生念知执著，于内境脉风及空性止观生执著，于秘密境无念无生离心生执著。

གསང་བའི་ཡུལ་དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་ལ་ཆགས། ཆགས་རྒྱུའམ་ཞེན་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རང་ལས་ཐ་དད་པར་ཚོལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡིས་མི་གྲོལ་བས། གཞན་ནི་ཡུལ་རྣམས་དག་པ་རྣམ་པར་ཆགས།། །། ད་ནི་དེ་ལྟར་ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྤངས་ནས། འཁོར་བའི་བདེ་བ་ལ་མོས་པའི་དཔེ་བཤད་པའི་སྲིན་བུ་ལྟ་བུས་སྟོན་ཏེ། དཔེར་ན་མི་གཙང་བའི་སྲིན་བུ་དེ་མི་གཙང་བའི་དྲི་མི་ཞིམ་པ་ལ་ཆགས། དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་བའི སེམས་ཅན་རྣམས་འདོད་ཡོན་ལྔ་ལ་ཆགས།མ་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པས། བཤང་བའི་སྲིན་བུ་དྲི་ལ་ཆགས་པ་ནི། །དེ་ཡང་མི་གཙང་བའི་སྲིན་བུ་དེ་ཙནྡན་ག་པུར་གླ་རྩིའི་དྲི་ཚོར་བ་ཙམ་གྱིས་མི་གཙང་བའི་བར་ འཛིན་ཅིང་འཆིང་བར་བྱེད།དེ་བཞིན་དུ་མཚན་མ་ཅན་ལ་བརྟེན་པའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས། མཚན་མ་མེད་པའི་དོན་ལ་ལོག་པར་ལྟ་ཞིང་བརྒྱལ་ཏེ་འགྲོ་བས། ཙནྡན་དག་ལ་དྲི་ངན་དག་ཏུ་སེམས། །མཚན་མ་མེད་པའི་དོན་བློ་ལས་འདས་པ་དེ་རྟོགས་ན། བློས་བྱས་པའི་ འཁོར་བ་མྱ་ངན་གྱི་ཕུང་པོ་དེ་སྤངས་ནས།དོན་དམ་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གསུམ་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ། མ་རྟོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་བྱས་པའི་ཆོས་ལ་དོན་དམ་པར་འཛིན་པས། དེ་ལྟར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྤངས་ནས་ནི། དྲན་རིག་གི་ཉམས་སུ་སྣང་སྟོང་གི་བདེ་བ་ ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཁམས་གསུམ་དུ་འཁོར་ནས།དྲན་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་དུ་སྲིད་ནས། འཁོར་བ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་དང་། འཁོར་བ་གནས་པའི་རྟེན་དུ་འགྱུར་ཏེ། འཁོར་བ་ལས་ཕྲལ་བའི་དུས་མེད་པས། སྲིད་པའི་འབྱུང་གནས་མཐུག་པོས་ཆགས་ པར་བྱེད།། །།ད་ནི་འགལ་བའི་དཔེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པས། སྐམས་པ་བ་ལང་གི་རྐང་རྗེས་ཀྱི་ཆུ་ལྟ་བུས་བསྟན་པ་ནི། དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོ་མ་མཐོང་བའི་གང་ཟག་གིས། བ་ལང་གི་རྐང་རྗེས་ཀྱི་ཆུ་ལ། རྒྱ་མཚོ་ཡིན་སྙམ་ནས། རིན་པོ་ཆེ བཙལ་ཡང་མི་རྙེད།དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་རྟགས་དང་མཚན་མ་དང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདེ་བ་དེ་ཡང་དག་པ་ཡིན་སྙམ་ནས་དོན་དམ་པ་མི་རྙེད་པས། བ་ལང་རྐང་རྗེས་ཆུ་ཡིས་གང་བྱས་ཀྱང་། །དཔེར་ན་བ་ལང་རྗེས་ཀྱི་ཆུ་ནས་བརྒྱ་ལ་རིན་པོ་ཆེ་ཅིག་རྙེད་ཀྱང་ཆུང་བས་སྟོར་ཏེ་ འགྲོ་བས།དེ་བཞིན་དུ་བློས་བྱས་པའི་ཆོས་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་བྱུང་ཡང་ཡལ་ཏེ་འགྲོ་སྟེ་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་དེ་ཡང་སྐལ་པ་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་བཟང་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སམ། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུའམ།

以下是完整直译：
于秘密境无念无生离心生执著。一切执著或耽著之因，皆是于胜义谛外另寻他物，以此不得解脱，其余则于诸境清净生执著。
今说如是舍弃一切执著涅槃，而于轮回之乐生信之喻，以虫为例：譬如不净之虫执著不净臭味，如是轮回众生执著五欲，未证悟之人执著有相之乐，如粪虫执著臭味。
又如不净之虫，仅闻檀香、龙脑、麝香之香，即视为不净而系缚。如是依有相而修之瑜伽师，于无相之义邪见昏厥而去，视檀香为恶臭。
若证悟无相之义离心，则舍弃心造轮回苦蕴，获得胜义三种涅槃。未证悟者执著有为法为胜义，如是舍弃涅槃，于念知之体验显空之乐生执著，轮转三界，从念生苦，成为轮回生起之因及轮回安住之依，无有离轮回之时，为浓厚轮回根源所执著。
今说相违喻不圆满真实，以干涸牛蹄水迹为喻：譬如未见大海之人，于牛蹄水迹以为是大海，寻求珍宝亦不得。如是喻中，以为相与标志及体验之乐为真实，不得胜义，如牛蹄水迹虽满。
譬如从牛蹄水迹中纵得一珍宝，因小而失去。如是心造之法虽生共同悉地，亦会消逝，因无常故，如彼福分转变。佛陀三十二相好或八十随形好。

 སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་བཟང་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སམ། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུའམ། ཡོན་ཏན་ དུ་མ་སྣང་ཡང་གློ་བུར་བ་ཡིན་པས་ཡལ་ཏེ་འགྲོ།།དཔེར་ན་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན། ལྷའི་གཞལ་ཡས་ཁང་ལ་སོགས་པར་ཕྱིན་པ་རྨི་སྟེ། གཉིད་སད་པའི་དུས་སུ་མི་བདེན་པས་མི་བརྟེན་ཏེ་ཡལ་ཏེ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར། ཕུན་ཚོགས་མ་ཡིན་ཕུན་ཚོགས་ བརྟན་པའི་སེམས།།བརྟན་པའི་སེམས་ནི་ཆོས་སྐུ་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་རྐྱེན་གསུམ་གྱིས་མ་བསླད་པ་དེ། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བརྟན་པའི་སེམས་ཡིན་ལ། །དེ་མ་རྟོགས་པས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་ནུས་པ་ལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ ཟེར་ཏེ།དེ་ཡང་གློ་བུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྐམས་པར་འགྱུར།། །།ད་ནི་མི་འགལ་བའི་དཔེ་མི་འགྱུར་བའི་དོན་རྟོགས་ནས། ཡུལ་སྣ་ཚོགས་སྤྱད་ཀྱང་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་དཔེ་བསྟན་ཏེ། མི་འགྱུར་བའི་དོན་དྲན་པ་མེད་པ་སྤྲུལ་ པའི་སྐུ་དང་།སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་། བློ་ལས་འདས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་རྟོགས་ན། ཕྱིས་འཁོར་བར་མི་སྐྱེ་སྟེ། དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོ་ལ་བ་ཚྭ་ཅན་གྱི་ཆུ་ལ་སྤྱད་དུ་མི་བཏུབ་པས་རྩི་ཤིང་དང་ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་པ་མི་སྐྱེ། དེ་བཞིན་དུ་བློ་འདས་ ལ་བློས་དཔྱད་དུ་མི་བཏུབ།བློ་དཔྱད་དུ་མེད་པས་འཁོར་བར་མི་སྐྱེ་བས། ཇི་ལྟར་རྒྱ་མཚོ་བ་ཚྭ་ཅན་གྱི་ཆུ། །འོ་ན་བ་ཚྭ་ཅན་གྱི་ཆུ་དེ་དཔྱད་དུ་ཡེ་མི་བཏུབ་བམ་ཞེ་ན། དེ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱ་མཚོ་ལས་རླབས་བྱུང་དེ་སྤྲིན་དུ་སོང་། སྤྲིན་ལས་ཆར་པ་བབས་པས། ལོ་ཏོགས་ ཐམས་ཅད་སྨིན་པར་བྱེད་དོ།།དེ་ཡང་སྣོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཉ་ཕྱིས་ཀྱི་ཁར་སོང་བས་མུ་ཏིག་ཏུ་འགྲོ། །པདྨའི་ཁར་སོང་བས་དངུལ་ཆུར་འགྲོ། །དེ་བཞིན་དུ་དྲན་མེད་ལས་དྲན་པའི་སྤྲུལ་པ་བྱུང་བས། མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་འཁོར་བའི་འབྲས་བུ་སྨིན་པར་བྱེད། བརྒྱུད་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་སྐུ་གསུམ་དུ་སྨིན་པར་བྱེད་པས། ཉ་ཕྱིས་པདྨའི་མུ་ཏིག་གམ་དངུལ་ཆུ་བཞིན་དུ་སྣོད་དང་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་བྱེ་བྲག་གིས་འཁོར་འདས་གཉིས་བྱེད་པས། ཆུ་འཛིན་ཁ་ཡིས་བླངས་པས་མངར་བར་འགྱུར། ། དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་འདས་གསུམ་ལས་ཅིར་ཡང་ཤར་བ་ནི་སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་ཏེ། སྤྲུལ་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་མ་བརྟན་པའོ།

以下是完整直译：
佛陀三十二相好或八十随形好，虽现诸多功德，因是暂时性故而消逝。譬如在梦境时，梦见前往天宫等处，醒时因不真实故不可依靠而消逝。非圆满圆满坚固心。
坚固心即法身无变无分别，不为三缘所染污，是圆满坚固之心。未证此者说咒语与手印之力为圆满，因其亦是暂时性故，又成圆满枯竭。
今说不相违喻，证悟不变之义后，虽历经种种境亦不成过失之喻：若证悟无变之义无念化身、无生报身、离心法身三者，则不再生轮回。譬如大海咸水不宜受用，草木丛林等不生。如是离心不可心思，因不可思议故不生轮回，如大海咸水。
若问彼咸水是否全然不可思议？非也。从大海生波浪成云，云降雨水，使一切庄稼成熟。又因器之差别，至牡蛎口成珍珠，至莲花口成水银。如是从无念生念之化现，于未证悟者令轮回果成熟，于具传承者令三身成熟，如牡蛎莲花之珍珠或水银，因具器与否之差别而成轮回涅槃二者，云口所含成甘露。
从无念、无生、离心三者任运显现即种种化现，执著化现则不坚固。

 །སྤྲུལ་པའི་འཆར་ས་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་དེ་ནི་བློས་བསྒྱུར་དུ་མི་བཏུབ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཁོ་ན་དོན་དམ་པའི་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ པར་དག་པ།དེ་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཅི་ཡང་འབྱུང་དུ་རུང་སྟེ། དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་ངམ་བུམ་པ་བཟང་པོ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས། བསྟན་པའི་སེམས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པ། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་ན་ཕྱི་ནང་གི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱེ་ས་གནས་ས་ཐིམ་ས་དང་ གསུམ་རྟོགས་པས།ཉོན་མོངས་པ་དུག་དང་འདྲ་བ་དེ་ཡང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིར་འགྱུར་དུ་བཏུབ་སྟེ། དཔེར་ན་སྙིང་རླུང་ཅན་ལ་བཙན་དུག་བཏང་བས། སྙིང་རླུང་སོས་པ་བཞིན་དུ། དོན་དུ་ན་སྙིང་རླུང་གིས་དྲན་པ་མེད་པ་བཞིན་དུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་ པ་དྲན་པ་མེད་པའོ།།དེ་ལས་དྲན་པ་སྣ་ཚོགས་སྐྱེས་པ་ཡང་། །དངོས་པོར་བཟུང་ན་དུག་འགྱུར་ལ། །དྲན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས་ན་དྲན་རིག་ལ་སྤྱད་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པས། ཡུལ་གྱི་དུག་ཀྱང་བདུད་རྩིར་འགྱུར་བ་ཡིན།། །།ད་ནི་མི་འགལ་བའི་ དཔེ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་ན།བརྗོད་དུ་མེད་པའི་སྒྲས་སྔགས་ཀྱང་། དོན་འབྱུང་བ་དཔེ་འབྲུག་གི་སྒྲ་ལྟ་བུ་བསྟན་པ་ནི། ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་དབྱིངས་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་ཀྱང་། དཔེར་ན་གཞོན་ནུ་མའི་བདེ་བ་ལ་བཟླས་སུ་མེད་པའོ། །བརྗོད་དུ་འམ་རིག་རྒྱུ་ནི་དྲན་པ་ ཡིན་ཏེ།ཇི་སྲིད་དྲན་པ་དང་བཅས་པ་དེ་ཉིད་དུ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའོ། །དྲན་པ་མེད་པ་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལམ་གྱི་བདེན་པ། བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་འགོག་པའི་བདེན་པ། བདེན་པ་གསུམ་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །བརྗོད་དུ་མེད་ན་ སྡུག་བསྔལ་མ་ཡིན་ཏེ།།བརྗོད་དུ་མེད་པས་བསྒོམ་དུ་ཡང་མེད་དེ། །བསྒོམ་པ་ནི་བསམ་པ་ཡིན་ལ། བསམ་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོགས་པ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་འཁོར་བ་ཡིན་པས། དོན་དམ་པ་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་དེ་ལས་བློས་བསྒོམ་པའམ། ངག་གིས་ ཀྱང་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ།

以下是完整直译：
化现之显处超越心识境界，不可为心所转。此即胜义心性本自清净，从彼可生任何利众之事，如如意树或如意宝瓶，以坚固心行利他事。
若证悟无生之义，则了知一切内外境之生处、住处、融处三者，烦恼如毒者亦可转为智慧甘露。譬如心病者服剧毒反治心病，究竟而言，如心病者无念，佛之密意亦无念。
从彼生起种种念头，若执为实有则成毒，若知彼念之性相，虽历经念与觉知亦证无自性，则境之毒亦成甘露。
今说不相违喻，若证不可言说之义，不可言说之声咒亦生义利，如雷声之喻：于无作意之界虽不可言说，譬如少女之乐不可言说。可言说或可知者是念，乃至有念即是苦谛。无念是集谛，无生是道谛，超越心识境界是灭谛。因三谛不可言说，不可言说则非苦。
不可言说故亦无可修，修即思维，思维即分别，分别即轮回，故胜义超越心识境界者，不可心修亦不可言说。

།དེ་ནི་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ། བློས་བྱ་རྒྱུ་གཅིག་བྱུང་ན་བྱས་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས། བསྒོམ་དུ་མེད་ན་དེ་ཉིད་བདེ་བ་ཡིན། །བློ་ཆུང་བའི་གང་ཟག་ལ་བསྒོམ་དུ་མེད་བྱས་པའི་སྒྲ་དེ་ལ་སྔངས་ ཏེ།སྐྲག་ཀྱང་དེའི་དོན་རྟོགས་ན་འཁོར་བ་ལས་ཐར་པའི་དོན་འབྱུང་སྟེ། དཔེར་ན་གློག་དང་འབྲུག་དྲག་པོས་བློ་ཆུང་བ་རྣམས་སྔངས་ཡང་། ལོ་ཏོག་སྨིན་པའི་དོན་བྱེད་པ་ལྟར། ཇི་ལྟར་སྤྲིན་གྱི་སྒྲ་ཡིས་སྔངས་ན་ཡང་། །འབྲུག་དང་གློག་བྱུང་བ་ནི་ཆར་པའི་སྔ་ལྟས་ ཡིན་ཏེ།ཆར་པ་བབ་པས་ལོ་ཏོག་དང་ཤིང་ཏོག་ཐམས་ཅད་སྨིན་པར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་དེ་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཤུགས་ཀྱིས་དྲན་པ་དྲན་མེད་དུ་སྨིན་པར་བྱེད། དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་དུ་སྨིན་པར་བྱེད། སྐྱེ་མེད་བློ་འདས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པས། བློ་ལས་ རྟོགས་ན་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་སྨིན་པར་བྱེད་པས།ཆར་པ་བབ་པས་ལོ་ཏོག་སྨིན་པར་བྱེད།། །།ད་ནི་མི་འགལ་བའི་དཔེ་དུས་གསུམ་ཐ་མི་དད་པ་ལ། སྣང་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། དང་པོ་དྲན་པའི་དུས་སུ་ཐ་མ་མི་དྲན། ཐ་མ་དྲན་པའི་དུས་ སུ་བར་མི་དྲན།དེའི་ཕྱིར་དྲན་པ་ལ་གནས་མེད་དེ། གནས་མེད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་དམ་པའི་གནས་ཡིན་ཏེ། དྲན་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་འགའ་ཞིག་ལས་དྲན་པ་འདི་ཐོག་མར་ཡང་སྐྱེས། བར་དུ་ཡང་གནས། ཐ་མར་ཡང་ཐིམ་པས། རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་དྲན་པའི་དུས་རྣམ་པ་ གསུམ་དུ་དྲན་མེད་དུ་གནས་པས།ཐོག་མ་ཐ་མ་བར་དུ་གནས་པ་སྟེ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ལ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བ་གསུམ་མི་དམིགས་ཏེ། བློ་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ལ། དེ་གསུམ་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར། །དང་པོ་ཐ་མ་དེ་བཞིན་གཞན་ན་མེད། །དེ་ལྟར་ མ་རྟོགས་པས།སྣང་བར་རྟོགས་སྟོང་པར་རྟོགས་ཏེ་སྣང་སྟོང་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་ཀ་གློ་བུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གློ་བུར་བ་ལ་ལྟ་བར་བྱེད་པ་ནི་རྨོངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཀུན་དུ་རྟོག་པ་རྨོངས་པའི་ཡིད་ཅན་ལ། །སྣང་སྟོང་ གཉིས་རང་གང་ཞེ་ན།།སྟོང་པ་ནི་བཅོས་མའི་སྟོང་པ་དང་། མ་བཅོས་པའི་སྟོང་པའོ། །བཅོས་མ་ནི་སྟོང་པར་བསྒོམ་པའོ། །མ་བཅོས་པའི་སྟོང་པ་ནི་དྲན་མེད་རྟོགས་པ་ཙམ་མོ། །བཅོས་མའི་སྟོང་པ་ནི་བྱས་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གློ་བུར་བའོ། །མ་བཅོས་པའི་སྟོང་པའི་དྲན་མེད་ཙམ་ ལ་ཟེར་བ་དེ་ཡང་།ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་འཇིག་པའོ།

以下是完整直译：
此乃不为泥垢所染之大乐，若有一心所为则因造作而成苦因，无可修时彼即是乐。小根器者闻"无可修"之声而惊，虽惧若证其义则生解脱轮回之义。譬如猛烈闪电雷鸣令小根者惊惧，然成熟庄稼之义，如云声令人惊惧，雷电乃雨之前兆。
降雨使一切庄稼果实成熟，如是从不可言说义中，众生之利自然成熟于无念，无念成熟于无生，无生成熟于超心，若从心了知则成熟于轮回与涅槃，如雨降而使庄稼成熟。
今说不相违喻，于三时无别中显示现空无二：初时念时不念后，后时念时不念中，故念无住处，无住处即是胜义谛之住处。从某无念界中，念初生、中住、后融，证悟瑜伽士于三时念中住于无念，始终中间皆住。
如是了知者不见过去、未来、现在三者，于超心之界中三者无别，初后如是不在他处。
若不如是了知，执著显现与空性二者非为真实，因二者皆是暂时。观暂时者为愚痴故，具分别愚痴心者，显空二者何为？
空性有造作空性与无造作空性。造作即修空性，无造作空性即证无念而已。造作空性因造作故为世间暂时，无造作空性之所谓单纯无念者，因经验故亦灭。

 །སྣང་བ་ནི་ཐ་མལ་པའི་སྣང་བ་དང་། གྲུབ་མཐས་བློ་བསྒྱུར་བའི་སྣང་བའོ། །ཐ་མལ་གྱི་སྣང་བ་ནི་དངོས་པོར་འཛིན་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོར་སྣང་བ་འདི་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་ཙམ་དུ་སྣང་ལ། བརྟགས་ན་སྒྱུ་མ་ཙམ་མིག་ ཡོར་རྨི་ལམ་ཡིན་ནོ།།གྲུབ་མཐས་བློ་བསྒྱུར་གྱི་སྣང་བ་ནི། སྙིང་རྗེ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཡང་བྱས་པའི་ཕྱིར་འཇིག་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་འཇིག་།དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ནི། དམིགས་རྒྱུ་མེད་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་རྒྱུ་མེད་པས་རང་བཞིན་གྲུབ། དེའི་ཕྱིར་སྣང་སྟོང་གཉིས་ལ་རིག་རྒྱུའམ་བརྗོད་རྒྱུ་བྱུང་བས་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྟོང་པ་དང་ནི་སྙིང་རྗེ་བརྗོད་པས་སོ། །ད་ནི་མི་འགལ་བའི་དཔེ། འཁོར་འདས་ཐ་མི་དད་པ་མཁས་པས་ཤེས། །རྨོངས་པས་མི་ཤེས་དཔེ་ལོ་ཏོག་དང་བུང་བ་དང་སྦལ་པས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་མཚོ་ལས་སྐྱེས་པའི་མེ་ཏོག་ནང་ན་སྦྲང་རྩི་ཡོད་པ་བྱ་དང་ངང་པ་ཉ་དང་སྦལ་པ་ལ་སོགས་པས་རྩ་ན་ཡོད་ཀྱང་མི་ཤེས། དེ་བཞིན་དུ་དྲན་པའི་བསྐྱེད་རིམ་དང་རྫོགས་རིམ་དང་། རྩ་ནཱ་ད་ཐིག་ལེ་ལ་སོགས་པའི་ཉམས་མྱོང་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་དྲན་པས་མ་གོས་པའི་དྲན མེད་ཀྱི་ནང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་བློ་ལས་འདས་པའི་སྦྲང་རྩི་ཡོད་པ་དེ།དྲན་རིག་ལ་ཞེན་པ་དེས་མ་ཤེས་པས། ཇི་ལྟར་མེ་ཏོག་ནང་གནས་སྦྲང་རྩི་ནི། །དཔེར་ན་བུང་བ་ཐག་རིང་བ་ལས་འོངས་པས། མཚོ་ལ་མ་ཐོགས། ལོ་འདབ་ལ་མ་ཐོགས་པར་སྦྲང་རྩི་འཐུངས་ནས་འགྲོ། །དེ་བཞིན་དུ་ མཁས་པ་དྲན་པའི་རྣམ་རྟོག་ལ་མ་ཞེན་པས།དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་གསུམ་ཤེས་པའི་ཕྱིར། བུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པར་གྱུར་པ་ཡིན། །དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་འདས་ཀྱི་དོན་ཤེས་ན། འཁོར་འདས་གཉིས་ཐ་མི་དད་དེ། འདོད་ཁམས་དང་། གཟུགས་ཁམས་དང་ གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་གསུམ་ནི་འཁོར་བ་གསུམ་ཡིན་ལ།ཕུང་པོ་ལྷག་བཅས་དང་ལྷག་མེད་དང་། མི་གནས་པ་གསུམ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གསུམ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀ་བློ་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ལ་མི་དམིགས་ཤིང་། མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རོ་མ་སྟོར་བར་རང་ བཞིན་དུ་གནས་པས།སྲིད་དང་མྱ་ངན་འདས་པ་མི་བྱེད་དོ།

以下是完整直译：
显现有平常显现与宗见转心之显现。平常显现即此执实有，若不观察此实有显现则似悦意，若观察则仅如幻术、阳焰、梦境。
宗见转心之显现即三种悲心：缘众生之悲心因造作故灭，缘诸法故灭，无缘悲心则因无所缘故无悲因，故自性成就。是故显空二者因有可知可说而生，故非胜义，因说空性与悲心故。
今说不相违喻，智者知轮涅无别，愚者不知，以庄稼、蜂、蛙为喻而说：譬如池中生花内有蜜，鸟雁鱼蛙等虽在旁而不知。如是于念之生起次第、圆满次第、脉气点等经验执著者，不知无染于念之无念中无生与超心之蜜。
如同花中所住蜜，譬如蜜蜂从远处来，不滞于池，不滞于叶而饮蜜而去。如是智者不执念之分别，因知无念、无生、超心三者，如蜜蜂自知。
若知无念、无生、超心之义，则轮涅二者无别。欲界、色界、无色界三者是三轮回，有余依、无余依、不住三者是三涅槃，彼二者于超心之界中不可得，不失其味而住自性，不作轮回与涅槃。

 །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དྲན་རིག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི། དྲན་མེད་ལ་རྨོངས་པས་སྐུ་གསུམ་གྱི་དོན་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར། རྨོངས་པ་དག་གིས་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཤེས།། །།ད་ནི་འགལ་བའི་དཔེ་བསྟན་པ་སྤངས་ ནས་མི་བདེན་པ་ལ་ཆགས་པའི་དཔེ་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུས་སྟོན་ཏེ།དཔེར་ན་བུ་ཆུང་གིས་མེ་ལོང་ལ་བལྟས་པས། རང་གི་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་ནས་དེ་ལ་འཛིན་དུ་འགྲོ། །དེ་བཞིན་དུ་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་དྲན་རིག་གི་མཚན་བཅས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་དོན་དུ་ཞེན་ནས་གནས་པ་ནི། གཟུགས་བཟུང་ཡང་མི་ཟིན་པ་དང་འདྲ་བས། ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་ངོས་ཀྱི་བཞིན་གྱི་གཟུགས། །དཔེར་ན་རི་བོང་རྣམས་ཀྱིས་གཅན་གཟན་གྱི་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་ཁྲོན་པའི་ཁར་ཁྲིད་ནས། ཁོའི་གཟུགས་བརྙན་ཁྲོན་པའི་ཁར་ཤར་དུ་བཅུག་པས། ཁོ་ཞེ་སྡང་གིས་ཁྲོས་པས་མཆོངས་པ བཞིན་དུ།མ་རྟོགས་པས་དྲན་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལྷ་དང་ལྷ་མོའི་དལ་ལ་ཆགས་པས། དེ་རང་གིས་འཆིང་བའི་ཕྱིར། རྨོངས་པ་མི་ཤེས་པ་ཡིས་བལྟས་པ་ལྟར། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྙིང་པོའི་དོན་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ། འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་འདམ་ གྱིས་མ་གོས་པ་དེ།དྲན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་སྤང་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བདེན་པ་སྤངས་པའི་སེམས་དེ་ནི། །མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་བདེ་བ་དང་། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་བདེ་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞི་གནས་དང་། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་ ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་དེ་ལ་བརྟེན་ཏེ།དེ་ཡང་བྱས་པའི་བསམ་གཏན། འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་མི་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་བརྟེན་པས། མི་བདེན་པ་ལ་མང་དུ་རྟེན་པར་བྱེད། །ད་ནི་མི་འགལ་བའི་དཔེ་སྐུ་གསུམ་ འཁོར་ལོ་རྟོགས་ན།བསམ་གཏན་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་དཔེ་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་དཔེར་ན་མེ་ཏོག་ཙམ་པ་ཀ་ལ་ཕར་རྒྱབ་ལྟ་བུ་ན་ཡོད་ཀྱང་། དྲིས་ཚུར་ངོས་ལྟ་བུར་རྡོལ་ནས་འོང་། དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་དེ་དྲན་པ་དང་རིག་པའི་ཕར་རྒྱབ་ན་ཡོད་ཀྱང་། རྟོགས་པའི་དུས་སུ་དྲན་པ་དང་རིག་པའི་མདུན་དུ་ཡང་ཁྱབ་ལ། དྲན་རིག་རང་ལ་ཡང་ཁྱབ་པའོ། །ཁྱབ་པའི་དོན་དེ་ལ་བསྒོམ་དུ་ཡང་མེད་ལ་བརྗོད་དུ་མེད། དེའི་ཕྱིར་བལྟ་རུ་མེད་པ་ནི་ཡང་དག་ལྟ་བའོ།

以下是完整直译：
如是于此义执著念知，因愚于无念而不知三身之义，故诸愚者如何能遍知？
今舍违喻而以镜像喻示执著不实：譬如幼童观镜，见自身影像而欲执取。如是诸未证者执著念知具相之乐为义而住，如欲取影像而不得。
如同镜面中之面影，譬如诸兔引狮子王至井口，令其影像现于井口，彼因嗔怒而跃下。如是未证者贪著念之影像天与天女之相，因此自缚。如愚者不知而观。
胜义谛心要义超越心境，不染轮涅二者之泥，因执著于念故当断。如是舍实相之心，于具相之乐、业印之乐、法印空性之止及誓句印天坛诸执著，皆依于彼。
彼亦是造作禅定，是无常法性不实，因诸未证义者依止，故多依不实。
今说不相违喻，若证三身轮，示禅定相续不断之喻：譬如瞻波迦花，虽在彼面，香从此面溢出。如是真实见无可修，虽在念知彼面，证时遍及念知前面，亦遍及念知自身。于彼遍及义无可修亦无可说，是故无可见即真实见。

 །ཡང་ན་དྲན་པ་དང་རིག་པ་ནི་མེ་ཏོག་ལྟ་བུ། དྲི་ལྟ་བུ་ནི་དྲན མེད་དེ།དྲན་མེད་ལ་གཟུགས་མེད་པས། དངོས་པོ་དང་མཚན་མའི་ལ་ལ་ཐོགས་རྡུགས་མེད་པར་གར་ཡང་ཁྱབ་པས། མེ་ཏོག་དྲི་ནི་གཟུང་དུ་མེད་ན་ཡང་། །མེ་ཏོག་དྲི་ལ་གཟུགས་མེད་ཀྱང་། །མངོན་སུམ་དང་འདྲ་བར་ཀུན་དུ་ཁྱབ། དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་གང་ ཡང་ཁྱབ་པ་དེ།བླ་མས་མངོན་སུམ་དུ་བརྡ་དང་ཐབས་ཀྱིས་བསྟན་དུ་བཏུབ་སྟེ། དྲན་པ་དང་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་དུ་བསྟན་དུ་བཏུབ། དྲན་མེད་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་བསྟན་དུ་བཏུབ། སྐྱེ་མེད་དང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་དུ་བསྟན་དུ་བཏུབ། བློ་ལས་འདས་པ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་དུ་བསྟན་དུ་ བཏུབ།དེས་ན་དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་གསུམ་པོ་དེས་དངོས་པོ་མཚན་མའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པས། མངོན་དུ་ཀུན་དུ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ལྟར། དེ་ཡང་དྲན་མེད་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་། སྐྱེ་མེད་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་། བློ་ལས་འདས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། དེ་གསུམ་ཐ་མི་དད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་། བཞི་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ། དངོས་པོ་དང་མཚན་མ་མེད་པ་གཟུགས་དང་། གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པ། དེ་ལ་མཚན་ཉིད་བཞི་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྲུལ་སྐུ་དྲན་མེད་ནི་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ། ལོངས་སྐུ་སྐྱེ་མེད་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ། ཆོས་སྐུ བློ་འདས་ནི་འགྲོ་འོང་མེད་པ་ཐ་མི་དད་པ།ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་ཡིན་པས། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ལ་ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཟུགས་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས། མཚན་མ་ལས་འདས་པའི་དེ་ བཞིན་ཉིད་དེ་ལ་ནི།འཁོར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཐའ་དག་ཤར་དུ་རུང་སྟེ། གདུལ་བྱའི་བསམ་པ་ནི་ཕྱི་ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་དབྱིངས་ལས་ཤར་ཞིང་དབྱིངས་སུ་ནུབ་ལ། དབྱིངས་དེ་ལ་ནི་དྲི་མ་གཉིས་ ཀྱིས་མ་གོས་ལ།འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱིས་མ་གོས་པས། དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་དག་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱ།། །།ད་ནི་འགལ་བའི་དཔེ་དྲན་པ་ལ་དངོས་པོར་ཞེན་པས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྲ་ཞིང་མཁྲེགས་པར་གྱུར་པས་ཁྱབ་རོམ་ལྟ་བུས་བསྟན་ཏེ། དྲན་པ་ འགྱུར་བ་ཅན་འདིས་དྲན་མེད་དབྱིངས་དཀྲུགས་པས།རྣམ་པར་རྟོགས་ཆེར་འགྲོ། །དཔེར་ན་དགུན་གྱི་ལྷགས་པས་ཆུ་ལ་དཀྲུགས་པས་ཁྱབ་རོམ་དུ་འགྲོ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་རྟོག་མེད་ལ་རྟོག་པ་ཞུགས་པས།

以下是完整直译：
或者，念与知如花，无念如香。因无念无形，于诸事物与相无碍遍及一切。花香虽不可执，花香虽无形，如现量般遍及一切。
如是彼遍及一切无作意者，上师可以现量示以表示与方便：可示为念与根现量，可示为无念意现量，可示为无生觉现量，可示为超心瑜伽现量。
故彼无念、无生、超心三者遍及一切事物相法，如是现前普遍周遍。彼亦无念为化身，无生为圆满报身，超心为法身，三者无别为自性身。四者自性清净，无事物与相之形，无形之自性，具足四种相：化身无念遍及一切，报身无生非有形，法身超心无来去不二，自性身为一切时故。
如是亦是真如，彼真如无形与形之自性故，如是以无形自性，于超相之真如中，轮回坛城与涅槃坛城一切皆可显现。所化意乐于一切内外坛城从无作意界中显现而融入界中，彼界不染二垢，不染轮涅二者，当知坛城轮也。
今以违喻示执念为实，分别坚固如冰：以此变异之念搅动无念界，则分别转大。譬如冬风搅动水成冰，如是无分别入分别。

 དེ་བཞིན་དུ་རྟོག་མེད་ལ་རྟོག་པ་ཞུགས་པས། འཁོར་བ་བརྟས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར། །རླུང་གིས་ཆུ་ལ་ཞུགས་ ཤིང་དཀྲུགས་པ་ཡིས།།དེ་ཡང་ཆུ་ལ་ལྷགས་པ་མ་ཞུགས་ན། །འཇམ་ཞིང་ཟུག་རྔུ་མེད་པ་ལ། །རྐྱེན་ལྷགས་པ་ཞུགས་པས་ཁྱབ་རོམ་རྡོ་བ་བཞིན་དུ་འགྲོ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་དྲན་མེད་ལ་དྲན་པའི་རྣམ་རྟོག་མ་ཞུགས་ན། ཉོན་མོངས་པའི་ཟུག་རྔུ་མེད་ལ། མཚན་མའི་རྟོག་ པ་མེད་པས་འཇམ་ལ།དྲན་མེད་ལས་དྲན་པ་ཤར། དེ་དངོས་པོ་ཐེར་ཟུག་ཏུ་བཟུང་བས་ཉོན་མོངས་པ་ཇེ་ཆེ་ཇེ་ཆེ་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཤིག་པས་མི་རིགས་པར་འགྲོ་བས། འཇམ་པའི་ཆུ་ཡང་རྡོ་ཡི་གཟུགས་ལྟར་འགྲོ། །དེ་ཡང་དྲན་པ་ཉིད་དང་པོ་དྲན་མེད་ ལས་སྐྱེས།བར་དུ་ཡང་དྲན་མེད་དུ་གནས། ཐ་མ་ཡང་དྲན་མེད་དུ་ཐིམ་པར་ཤེས་ན། དྲན་པ་ཅི་སྐྱེས་ཐམས་ཅད་མཚོའི་ནང་དུ་ཁ་བ་བབ་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ། མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དྲན་པ་རང་རྒྱུད་པ་རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་པར་བཟུང་བས། གངས་ཀྱི་ཐོག་ཏུ་ཁ་བ་ བབ་པ་དང་འདྲ་སྟེ།རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཇེ་ཆེ་ཇེ་ཆེར་འགྲོ་བས། མ་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་གི་དྲན་པས་དྲན་མེད་དཀྲུགས་པས་འཁོར་བའི་རྒྱུ་འབའ་ཞིག་སོགས་པས། རྟོག་པས་དཀྲུགས་པས་རྨོངས་པ་གཟུགས་མེད་ལས། དེ་ཡང་རྩ་ནཱ་ད་ཐིག་ལེ་ གཏུམ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞི་གནས་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པ་ཡང་དོན་དམ་རྟོགས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མང་དུ་བསམས་པས་རྟོག་པ་མི་ཤིགས་པར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར།ཤིན་ཏུ་སྲ་ཞིང་མཁྲེགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར།། །།ད་ནི་མི་འགལ་བའི་དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་ལ་ སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པའི་དཔེ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པ་ལྟ་བུས་སྟོན་ཏེ།དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་དང་འཇའ་ཚོན་བྱུང་སྟེ། ནམ་མཁའ་ལ་གནོད་པ་མེད། མེ་ལོང་ལ་གཟུགས་བརྙན་ཤར་ཏེ་མེ་ལོང་ལ་གནོད་པ་མེད། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཉིད་དངས་མ་དྲན་མེད་ ལས།དྲན་པ་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བ་དེ། བྱུང་ཡང་དྲན་མེད་ལས་བྱུང་། གནས་ཀྱང་དེར་གནས། ཐིམ་ཡང་དེར་ཐིམ་པས། ཐུག་ཕྲད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་པས། དྲན་པ་རྗེས་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དྲན་པས་བྱས་པའི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་། ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཡིད་ལ་ མ་བྱས་པ་ལ་ཕན་གནོད་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར།སེམས་གང་དྲི་མ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ། །ཁམས་གསུམ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གསུམ་ནི་འཁོར་འདས་གཉིས་ལ། འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་རང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དྲན་པ་ཡིན་ལ། དྲན་པ་དེ་ཉིད་དྲི་མ་གཉིས་ཀྱི་ འདམ་དུ་ཆུད་དེ།འཁོར་བ་གསུམ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ།

以下是完整直译：
如是无分别入分别故，轮回转趋坚固。风入水而搅动，若水未入寒风，则柔和无刺痛。因缘寒风入故成冰如石。
如是若无念未入念之分别，则无烦恼刺痛，无相分别故柔和。从无念显念，执为实有恒常故烦恼渐增，破坏分别故趋不合理，柔和之水亦如石形。
又念本身初从无念生，中亦住于无念，终亦融于无念，若知此理，所生一切念如海中落雪。诸未证者执念为自续常恒，如雪落于雪顶，分别渐增渐大，未证者之念搅动无念故唯积轮回因，以分别搅动故从无形迷惑。
又修脉、风、明点、拙火、空性止观等，若证胜义则因多思分别令分别不坏故，转成极其坚硬。
今以不违之无念、无生、超心无染过之喻，如宝珠不染泥般而示：譬如天空现云彩虹而天空无损，镜中现影像而镜面无损。如是从心性清明无念中，念突然生起，生亦从无念生，住亦住彼，融亦融彼，是相遇瑜伽，故念无痕。因此念所作善不善，及后二者于无作意无损益故。
心之无垢自性中，三界与三种涅槃即轮涅二者，执轮涅二者即是自分别念，彼念陷入二垢之泥。三轮回即烦恼垢。

འཁོར་བ་གསུམ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ། མྱོ་ངན་ལས་འདས་པ་གསུམ་ནི་ཤེས་བྱའི་དྲི་མའོ། །དེའི་དྲི་མ་ཡིད་ལ་བྱས་པའི་དབྱིངས་དྲི་མ་མེད་པ་དེ་ལ། འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་གདགས་རྒྱུ་ཡང་མེད་པས། འདམ་གང་གིས་ཀྱང་མ་གོས་པའི་ཕྱིར། སྲིད་ དང་མྱ་ངན་འདས་པའི་འདམ་གྱིས་མི་གོས་སོ།།དཔེར་ན་རིན་པོ་ཆེ་འདམ་རྫབ་ཏུ་བཅུག་ཀྱང་། རིན་པོ་ཆེའི་ཡོན་ཏན་ལ་འདམ་གྱིས་གོས་པ་མེད། དེ་བཞིན་དུ་དྲན་མེད་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དེ། དྲན་པའི་འདམ་དུ་བཅུག་ཀྱང་། དྲན་པའི་སྐྱོན་གྱིས་ཅུང་ཞིག་ ཀྱང་གོས་པ་མེད།ུཏྤལ་འདམ་ནས་སྐྱེས་ཀྱང་། ཉེས་པས་མ་གོས་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར། འདམ་དུ་བཅུག་ན་མཆོག་གི་རིན་པོ་ཆེ། །དཔེར་ན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་འདམ་རྫབ་ཏུ་བཅུག་པས། རིན་པོ་ཆེའི་འོད་མི་གསལ། ཡོན་ཏན་ལ་གསལ་མི་གསལ་མེད་དེ། དེ་བཞིན་ དུ་དྲན་མེད་ཀྱང་དྲན་པའི་འདམ་རྫབ་ཏུ་བཅུག་ནས།དྲན་པ་ལ་ཞེན་པས་མི་རྟོགས། དྲན་མེད་རང་ལ་གསལ་མི་གསལ་གྱི་ཐ་སྙད་མེད། རྟག་མི་རྟག་གི་ཐ་སྙད་མེད་དེ། རིན་པོ་ཆེའི་འདམ་རྫབ་བཀྲུས་ནས་རིན་པོ་ཆེར་ཤེས་པ་དང་འདྲ་བར། དྲན་པའི་འདམ་རྫབ་བླ་མ་དམ་ པའི་གདམས་ངག་གིས།གློ་བུར་བར་ངོ་བསྟན་ནས། དྲན་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བཀྲུས་ན་སྐུ་གསུམ་མཐོང་ལ། དྲན་པའི་འདམ་རྫབ་མ་བཀྲུས་ན་མི་མཐོང་བས། དེ་ཡི་འོད་ཀྱང་གསལ་བ་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
三轮回即烦恼垢，三涅槃即所知垢。于彼垢意所作之无垢界中，无可安立轮涅二者，故不为任何泥所染，不染轮回涅槃之泥。
譬如宝珠置于泥泞中，宝珠功德不为泥染。如是证悟无念之瑜伽者，虽置于念之泥中，亦不为念过所染丝毫。如青莲生于泥中而不染过失故。
置于泥中之殊胜宝珠，譬如宝珠置于泥泞中，宝光不明，然功德无明不明之别。如是无念置于念之泥泞中，执著于念故不证悟，无念本身无明不明之言说，无常无常之言说。
如洗去宝珠泥泞而知是宝珠般，以殊胜上师教言洗去念之泥泞，顿时指示，洗入无念界中则见三身，若不洗去念之泥泞则不见，故其光亦不明。

། །།ད་ནི་འགལ་བའི་དཔེ་ཀུན་གཞི་ས་བོན་ལས། འཁོར་འདས་ གཉིས་སུ་སྨིན་པའི་དཔེས་ས་བོན་གང་ཡིན་པ་ལས་མྱུ་གུ་འབྱུང་བ་སྟོན་ཏེ།དེ་ཡང་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབང་པོ་སྒོ་ལྔ་ལ་ཐིམ། དབང་པོ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཐིམ། ཡིད་ཉོན་མོངས་པ་ལ་ཐིམ། ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་གཞི་ལ་ཐིམ་ནས། བྱས་པའི་སྟོང་ པ་སྟོང་སང་དེ་བསྒོམ་པ་དེ་ནི་གཏི་མུག་ཡིན་ཏེ།དེས་དོན་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་བློ་ལས་འདས་པ་དེ་མི་གསལ་བའི་ཕྱིར། གཏི་མུག་གསལ་བས་ཡེ་ཤེས་མི་གསལ་ཏེ། ཁ་ཅིག་གིས་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་གཟིགས་ལ་གཅིག་ལ་གཅིག་ཐིམ་ནས། ཐིག་ལེ་ལྟ་བུའམ་ཐིག་ལེ་ཉིད་ ཀྱང་སྒོམ་པར་སྒོམ་པ་དེ་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཟེར་ཏེ།དེ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་བཅོས་པའི་ཕྱིར་གཏི་མུག་ཡིན་ལ། ཡང་དབང་གསུམ་པའི་ཉམས་མྱོང་ལ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཟེར་བའམ། ཕྲ་མོ་དང་སྦོམ་པོ་དང་བཅོས་པའི་སྟོང་པ་གང་སྒོམ་ཡང་། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་ པས་གཏི་མུག་ཡིན་ལ།དེས་ཁམས་གསུམ་ལས་མི་གྲོལ་བས་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྨིན་པས། གཏི་མུག་གསལ་བས་སྡུག་བསྔལ་བསལ་བ་ཡིན། དཔེར་ན་ས་བོན་གྱི་རྒྱུ་རྩ་བའམ་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་མ་བཏབ་ན་མི་སྐྱེ་ལ། བཏབ་པས་གང་འདོད་པ་སྐྱེ། དེ་བཞིན་དུ་དང་པོ་རྒྱུ་མ་རིག་པ་དེ་ལས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ལ་དྲན་པ་རང་རིག་པ་བྱུང་བས། དེ་ལྟར་ས་བོན་ལས་ནི་མྱུ་གུ་འབྱུང་། །ས་བོན་གྱི་རྒྱུ་དེ་མ་སྤྱད་ན་ཡལ་ག་དང་ལོ་འདབ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་འགྲོ། །དེ་བཞིན་ཀུན་གཞི་རྩ་བ་མ་ཆོད་ན། འཁོར་བའི་བདེ་སྡུག་གི་ཡལ་ག་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བས། མྱུ་གུའི་རྒྱུ་ལས་ཡལ་ག་འབྱུང་བའོ།

以下是完整直译：
今以一切相违喻从阿赖耶种子，示现轮涅二者成熟之喻，即从何种子生芽。
其中，身之识融入五根门，根识融入意识，意识融入烦恼，烦恼融入阿赖耶后，修持所作之空性空相，此乃愚痴。因其不明究竟智慧超越心识故。愚痴明显则智慧不明。
有些人观想"嗡阿吽"（藏文：ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ，梵文天城体：ॐ आः हूं，罗马拼音：oṃ āḥ hūṃ，意为：身语意三密）相互融入，如明点或修持明点本身，说此即是智慧。因为是意识所造作，故为愚痴。又说第三灌顶之体验为实相智慧，或修持细分、粗分及造作之空性等任何所修，皆为阿赖耶识之愚痴。
因其不能解脱三界，故成熟为种种苦，愚痴明显则苦增长。譬如种子之因根本或果实等若不种则不生，种则生所欲。如是最初从无明因中，于阿赖耶识中生起念之自觉，如是从种子生芽。
若不断种子之因，则枝叶等增长。如是若不断阿赖耶根本，则生轮回苦乐种种枝叶，此乃从芽因生枝。

། །།ད་ནི་འགལ་བ་དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་འདས་རྟོགས་ཀྱང་། སྣང་བ་དྲན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དཔེ་ནི། མཐོང་ཡང་དོང་དུ་མཆོངས་པ་ལྟ་བུ་ནི། ཆོས་ཉིད་རྣལ་མ་གཉུག་མ ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་ཉིད་ཀྱི་དངས་མ་དེ་ལ་གཏན་ཚིགས་སམ།རིག་པའི་སྒོ་ནས་གཏན་ལ་དབབ་ཏུ་མི་བཏུབ་སྟེ། དེ་ཡང་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཡང་རང་བཞིན་མེད། ཞེན་པ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་ཀྱང་། དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་མ་རྟོགས་ པའི་ཕྱིར།གཅིག་དང་དུ་མས་སེམས་ལ་དཔྱད་པ་ཡིས། །དོན་དམ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་པའི་ངང་དུ། དགེ་བ་ཐམས་ཅད་འདུས་པས་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད་པའི་ངང་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྒོ་མོ་ བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཤར་དུ་རུང་བས་ཆོས་དཀོན་མཆོག་བློ་ལས་འདས་ཤིང་བསམ་དུ་མེད་པའི་ངང་དུ།རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སངས་ཤིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྒྱས་ཤིང་འབྱུང་བས། སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་དང་གསུམ་ནི། རང་ལ་གསལ་ཞིང་ཉེ་བ་ཡིན་པ་ལ། དེ་ ལྟར་མ་རྟོགས་པས་དྲན་རིག་གི་སྒོམ་པ་ལ།དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཉེ་བས་ནི་འཁོར་བ་གསུམ་ལས་ཐར་པ་མེད་པས། གསལ་བ་སྤངས་ནས་སྲིད་པ་དག་ཏུ་འགྲོ། །དེ་ཡང་དྲན་པ་ལ་གཉིས་གཉིས་ཏེ། དགེ་བའི་ལས་ཀ་བྱས་ན་མཐོ་རིས་གནས་གསུམ་ཐོབ་ལ། མི་དགེ་བ་ བཅུ་སྤྱད་ན་ངན་སོང་གནས་གསུམ་དུ་འགྲོ་བས།ཆ་ཡོད་ཉེས་ཀྱང་མི་དགེ་བ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་འདྲ་བར། བླ་མ་དམ་པས་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་དོན་བསྟན་ནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཆོས་ལ་འབད་པ་ནི། དཔེར་ན་མེའི་དོང་མཐོང་བཞིན་དུ། མེ་དོང་དུ་མཆོངས་པ་དང་འདྲ་བས། མཐོང་ བཞིན་དུ་དོང་དུ་འགྲོ་བ་ལས།དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་དེ་ལས་སྙིང་རྗེ་བའི་གནས་མེད་དེ། སྙིང་རྗེ་བྱས་ནས་ཆོས་ལ་བཅུག་ཀྱང་། མི་དགེ་བ་ལ་འབད་དུ་འགྲོ། །རྐྱེན་བྲལ་གསུམ་གྱི་དོན་བསྟན་ཀྱང་རྐྱེན་གསུམ་གྱི་སྟེང་དུ་འགྲོ་བས། དེ་ལས་སྙིང་རྗེ་བ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡོད།། །།ད་ནི་རྨོངས་ པ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་ཆགས་པའི་དཔེ་ནི།སྐྱེས་བུ་གཡེམ་པས་ཀཱ་མ་རཱུ་པའི་གཏམ་འདྲི་བ་ལྟ་བུ་ནི། སྤྱི་བོ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་ནི། ཡི་གེ་ཧཾ་དཀར་པོ་མགོ་ཐུར་དུ་བསྟན་པ་ཅིག་ནས། མགྲིན་པ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ན། ཡི་གེ་ཨེ་སེར་པོ་གྱེན་ལ་བལྟ་བ་ཅིག་གནས། སྙིང་ག་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ན་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་སྔོན་པོ་མགོ་ཐུར་དུ་བསྟན་པ་ཅིག་གནས། ལྟེ་བ་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ན།

以下是完整直译：
今虽证无念、无生、超心识之相违，然于显相念执著之喻，如见而投深渊。
法性本然俱生智慧心性之精华，不可以理证或智慧门而定论。又因离一多故无自性，虽说执著等，然于胜义无自性未证悟故。
以一多观察心识已，于无念无作意之究竟佛陀密意中，一切善法集聚故为僧宝；于无生无灭之境中，八万四千法门得以显现故为法宝；于超越心识不可思议之境中，断除一切分别而如实义广大生起故为佛宝。此三宝虽于自明且近，然未如是证悟而修持念觉。
因近三宝故无从三有解脱，舍明而趣三有。其中念有二二：行善业得上界三处，造十不善堕三恶趣。
如知过犯仍行不善，上师示现无作意义而勤修作意法，譬如见火坑而投火坑，如见而投深渊。
如是补特伽罗更无可悲，虽悲悯引入法门，却趋向不善。虽示离三缘之义，却趣向三缘，更有何可悲悯？
今示愚者执著业印之喻，如淫者询问香至城事。顶轮大乐轮中，有（藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，罗马拼音：haṃ，意为：种子字杭）白色向下；喉轮受用轮中，有（藏文：ཨེ，梵文天城体：ए，罗马拼音：e，意为：种子字诶）黄色向上；心轮法轮中，有（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हूं，罗马拼音：hūṃ，意为：种子字吽）蓝色向下；脐轮化身轮中...

 སྙིང་ག་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ན་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་སྔོན་པོ་མགོ་ཐུར་དུ་བསྟན་པ་ཅིག་གནས། ལྟེ་བ་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ན། ཡི་གེ་ཨ་དམར་པོ་མགོ་གྱེན་ལ་བལྟ་བ་ཅིག་གནས། དེ་ལྟར་ན་འཁོར་ལོ་བཞི་ལ། སྤྱི་བོ་མགྲིན་པ་ཁ་སྦྱོར་སྙིང་ག་དང་ལྟེ་བ་གཉིས་ཁ་སྦྱོར་དུ་བྱས་ཏེ། ཐིག་ལེ དཀར་པོ་བ་ཐག་ཙམ་ཅིག་གིས་འཁོར་ལོ་བཞི་རིམ་གྱིས་གང་ནས།དེའི་བདེ་བ་ལ་བསྒོམས་ནས་ཆགས་པའམ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་ཤེས་རབ་མ་དང་ཁ་སྦྱོར་དུ་བྱས་ནས། ལུས་ལྷའི་འདུ་ཤེས་སེམས་ཆོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ངག་སྔགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བྱས་ཏེ། བྱང་སེམས་ དབབ་པ་དང་།བཟུང་བ་དང་། བཟློག་པ་དང་། གནས་སུ་བསྐྱལ་བའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པས། ཁ་སྦྱོར་བ་དེ་ལ་ཡོངས་སུ་ཆགས་ནས་ནི། བདེ་བ་དེ་ནི་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་ཞིང་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱུ་ཉི་ཚེ་བ། གནས་ཉི་ཚེ་བ། དུས་ཉི་ཚེ་བ་ ཡིན་ཏེ།དེ་ཡང་རྒྱུ་མཆིལ་མ་དང་། སྣབས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། གནས་རྡོ་རྗེ་པདྨ་མ་ཡིན་པ། གཞན་ནས་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དང་། དུས་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་འཛོམ་པའི་དུས་མ་ཡིན་པ་གཞན་དུ་མི་སྐྱེ་བས་བྱས་པའི་ཆོས་ཅན་འགྱུར་བ་ཅན་གློ་བུར་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལ།དོན་དམ་པར་རྨོངས་པ་རྣམས་འཛིན་པའི་ཕྱིར། འདི་ཉིད་དོན་དམ་ཡིན་ཞེས་རྨོངས་པ་སྨྲས། །དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གསུམ་འདུ་བྲལ་དུ་མེད་པའི་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་དབྱིངས་ཏེ། དེའི་ངང་ལ་དྲན་པའི་སྤྲུལ་པ་ཤར་ནས། དྲན་ པའི་འཁོར་ལོ་བཞི་སྒོམ་པ་དང་།དྲན་པའི་རྡོ་རྗེ་པདྨ་ལས་འདུ་འཕྲོ་ལས་མངོན་དུ་ཞེན་ནས་ཐར་པ་ཐོབ་ཏུ་རེ་བ་ནི། དཔེར་ན་ཁྱིམ་ན་རང་ལ་ཡོད་པའི་ཀ་ཅ་བཞག་ནས། སྒོ་ན་མེད་པ་ཚོལ་བ་དང་འདྲ་བས། གང་ཞིག་ཁྱིམ་ནས་བྱུང་ནས་སྒོ་དྲུང་དུ། ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་ཁ་སྦྱོར་གྱི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པ་ནི། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་ཤིན་དུ་གཡེམ་པ་ཅིག་གིས། གྲོགས་མོ་ནི་མ་རྙེད། སྒོར་སོང་གྲོགས་པོ་ཀུན་ལ་གཡེམ་པའི་གཏམ་བྱས་པས་བདེ་བ་སྐྱེས་ནས། དེ་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རེ་བ་བྱེད་པ་བཞིན་དུ། མཚན་བཅས ཀྱི་བདེ་བས་དམ་པའི་བདེ་བ་མ་རྙེད་པར་བྱས་པའི་ཆོས་ལ་མངོན་པར་འབད་པས།ཁམས་གསུམ་ལས་མི་ཐར་ཏེ་ཀཱ་མ་འདོད་པའི་ཁམས་དང་། རཱུ་པ་གཟུགས་དང་། ཨ་རཱུ་པ་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཀཱ་མ་རཱུ་པའི་གཏམ་ནི་འདྲི་བར་བྱེད།། །།ད་ནི་རྨོངས་པ་རླུང་ལ་ཆགས་ པའི་དཔེ་ནི།གདུང་བས་རྒྱལ་བར་བྱེད་པ་ལྟ་བུས་བསྟན་ཏེ།

心轮法轮中，有（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हूं，罗马拼音：hūṃ，意为：种子字吽）蓝色向下；脐轮化身轮中，有（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，罗马拼音：a，意为：种子字阿）红色向上。如是四轮中，顶轮喉轮相合，心轮与脐轮相合。以如牛毛般细微白明点次第充满四轮。
于其乐受修持而生贪著，或与事业手印智慧母相合，以身为天尊想，心为法想，语为咒想，降下菩提心、持住、逆转、送至处所之乐而生贪著，于彼双运生遍贪著。此乐非胜义且有漏，何以故？因、处、时皆局部故。
其因不从唾液、鼻涕等生故；处非金刚莲花外他处不生故；时非金刚莲花会合时外他时不生故，是有为法、变异法、暂时法。是故非胜义，而愚者执著非胜义为胜义故，愚者说此即胜义。
所谓胜义，乃三时不合不离无作意之界，于其境中念之化现显现，修持四念轮，于念之金刚莲花聚散中显现执著而望得解脱，譬如舍家中自有之物，而于门外寻求所无之物。从家中出至门前，贪著事业手印双运之乐，譬如极淫之人，未得女伴，至门与诸友谈淫事而生乐，于彼生贪欲希求。如是以有相之乐未得殊胜之乐，而勤修彼法，不得脱离三界，以是（藏文：ཀཱ་མ，梵文天城体：काम，罗马拼音：kāma，意为：欲）欲界、（藏文：རཱུ་པ，梵文天城体：रूप，罗马拼音：rūpa，意为：色）色界、（藏文：ཨ་རཱུ་པ，梵文天城体：अरूप，罗马拼音：arūpa，意为：无色）无色界故。询问香至城之事。
今示愚者执著气脉之喻，以苦恼胜伏为喻而示：

གདུང་བས་རྒྱལ་བར་བྱེད་པ་ལྟ་བུས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་རླུང་གི་རྣལ་འབྱོར་པས་སྟེང་རླུང་བསྡམས། འོག་རླུང་གྱེན་ལ་འཐེན་ནས་ལུས་སྦྱང་བ་ལྟ་བུ་སྟོང་སང་ངེ་བར་འབད་པས་བསྒོམས་ཏེ། སྟོང་པ་དེའི་ཁྱིམ་དུ་བདེ་བ་བསྒོམས་པས། རླུང་གི་ རྒྱུ་ལ་སྟོང་པའི་ཁྱིམ་དུ་ནི།།བདེ་བའི་བསྒོམ་ལུགས་ནི་རྩ་ལ་ལ་ནཱ་དང་། ར་ས་ནཱའི་རླུང་གཉིས་བསྡམས་ནས། དབུས་ཀྱི་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིར་རླུང་ཕྲ་མོ་ཁབ་ཙམ་པ་དམར་པོ་ཅིག་བཅུག་ནས། དེས་སྤྱི་བོ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཀར་པོ་བབ་ནས། ཉམས་མྱོང་གི་བདེ་བ་སྐྱེ་ བ་ནི།ཐབས་རྣམ་པ་མང་པོའི་སྒོ་ནས་བཅོས་མ་ཡིན་པ། བཅོས་མ་ནི་འདུས་བྱས་ཡིན་པས་མི་གྲོལ་ཏེ་དེའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་དུ་མའི་ཚུལ་གྱིས་བཅོས་མ་པས། ཡང་ན་ལུས་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྟོང་པར་བསྒོམས་ནས། སེམས་ཐིག་ལེ་དཀར་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ རང་བཞིན་བསྒོམས་ནས།ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་བདེ་བ་སྐྱེས་པ་དེ་ལ་དོན་དམ་པར་འཛིན་པ་ནི་སྒོམ་པ་ཉེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའ་ལུས་བབས་ཉེས་པ་དང་བཅས་པའི། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་བདེ་བ་ལ་གདུང་བ་བསྐྱེད་ནས་རེ་བ་བྱས་ཏེ། འབད་ནས་བསྒོམས་པས་ འཁོར་བ་ལས།རྒྱལ་བར་གྱུར་པར་འདོད་པ་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་བཅོས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གདུང་བས་རྒྱལ་བར་གྱུར་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའོ།། །།ད་ནི་འདྲེས་པའི་དཔེ་འགལ་བ་རེ་བ་དང་བཅས་པའི་དཔེ་བྲམ་ཟེའི་སྦྱིན་སྲེག་དང་མི་འགལ་བ་དོན་གྱི་སྦྱིན་སྲེག་བསྟན་ཏེ། དཔེར་ན་བྲམ་ཟེ་སྦྱིན་སྲེག་བྱེད་པའི་ རྫས་ནི།མར་དང་འབྲས་དང་ཏིལ་སྲེག་པའོ། །མི་འགལ་བའི་སྦྱིན་སྲེག་ནི། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཐབ་ཁུང་དུ་དྲན་པའི་ཏིལ་དང་། སྟོང་པའི་མར་དང་སྣང་བའི་འབྲས་ལ་སོགས་པ་སྲེག་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་བྲམ་ཟེ་མར་དང་འབྲས་ཀྱིས་སུ། །དེ་ཡང་བྲམ་ཟེས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་ཤིང་བཅེར་ནས་མེ་སྦར་ནས། རྫས་ གོང་མ་བསྲེགས་ནས་སྡིག་པ་སྲེག་པར་འདོད་ན་ནི།ཕྱིའི་སྦྱིན་སྲེག་ཡིན་ལ་ལྟེ་བར་གཏུམ་མོའི་རང་བཞིན་སྤར་ནས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྲེག་པར་འདོད་པ་ནི་ནང་གི་སྦྱིན་སྲེག་གོ། །སྙིང་གར་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམས་ནས། ཁ་ཧོམ་ཁུང་དུ་བྱས་ལག་པ་གཉིས་དགང་ གཟར་བླུགས་གཟར་དུ་བྱས་ཏེ།ཁ་ཟས་སྲེག་རྫས་སུ་བྱས་ནས། སྙིང་གར་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་མཉེས་པར་སེམས་པ་ནི་གསང་བའི་སྦྱིན་སྲེག་གོ།

以苦恼胜伏为喻而示：气瑜伽师持上气，提下气上行以净身，如是勤修空明之境。于彼空性之处修持乐受，于气之因于空性处。
乐受修法即持拿拏（藏文：ལ་ནཱ，梵文天城体：लना，罗马拼音：lanā，意为：左脉）与惹萨拿（藏文：ར་ས་ནཱ，梵文天城体：रसना，罗马拼音：rasanā，意为：右脉）二气，于中央阿瓦杜帝（藏文：ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི，梵文天城体：अवधूती，罗马拼音：avadhūtī，意为：中脉）置如针许红色细气，由此顶门降下白菩提心，生起体验之乐。
以诸多方便门所造作，造作即有为故不得解脱，是故以种种方式造作。或修身如虚空空性，修心为白明点菩提心自性，于所生有漏乐执为胜义，是为修习过失故。虚空身具过失，于有漏乐生苦恼希求，精进修持欲求胜出轮回之瑜伽师，以是造作故，是以苦恼求胜伏之瑜伽师。
今示杂合喻之相违具希求喻，婆罗门火供与无违之义火供：譬如婆罗门火供之物，焚烧酥油、稻米与芝麻。无违火供者，于无生炉中焚烧正念芝麻、空性酥油、显现稻米等故。如婆罗门以酥油稻米。
复次婆罗门于坛城中央立木生火，焚烧前述物欲烧罪业，是为外火供。于脐处燃拙火自性，欲烧分别念，是为内火供。于心间修天尊坛城，以口为火炉，二手为献勺盛勺，以饮食为火供物，思于心间悦意尊天，是为密火供。

 །བློ་ལས་འདས་པའི་ཐབ་ཁུང་དུ་བློས་བྱས་པ་སྣ་ཚོགས་སྲེག་རྫས་སུ་དབུལ་བ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྦྱིན་སྲེག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ།།འབར་བའི་མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་རྫས་སུ་བྱས་ནས། དེ་ཡང་བྲམ་ཟེའི་བསམ་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱང་ནམ་མཁའ་སྟོང་པར་བསྒོམ། རྫས་རྣམས་ཀྱང་སྟོང་པར་བསྒོམས་ནས། སྦྱིན་སྲེག་བྱས་པས། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྷ་དང་། སྲེག་རྫས་ཀྱི་ བཅུད་ཀྱིས་མཉེས་ནས་གྲོལ་བ་ཐོབ་ཟེར།དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། ནམ་མཁའ་ནི་སྟོང་པ་ཡིན་ལ་རྫས་ཀྱི་བཅུད་ནི་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་ཀ་བསམ་དུ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་བསྐྱེད་ཅིང་ཐིམ་པར་བྱེད་པས། ནམ་མཁའི་བཅུད་ཀྱི་རྫས་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། བཅོས་ མའི་སྦྱིན་སྲེག་དང་།བྱས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་འཁོར་བ་ཉིད་དུ་ཞེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དོན་གྱི་སྦྱིན་སྲེག་རྟོགས་ན། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་དང་བྲལ་དུ་མེད་པར་ཞེན་པས། འདི་དེ་ཉིད་དུ་ཞེན་པར་ཤེས་པ་ཡིན།། །།ད་ནི་བཅོས་མའི་རྣལ་འབྱོར་བཞད་གད་ དུ་བསྟན་ཏེ།དེ་ལ་སྤྱི་བོར་ཧེ་རུ་ཀ་ཡབ་ཡུམ་སྦྱོར་བ་བྱས་པ་ལས། ལྟེ་བ་ནས་གཏུམ་མོ་སྦར་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཕབ་སྟེ། ཚངས་པའི་བུ་ག་ན་མར་ཞུགས་པ་ལས། བདེ་བ་སྐྱེས་པ་ལ་དོན་དམ་པ་ཡིན་ཟེར་བ་ནི་བཅོས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག་ཚངས་པའི་ གནས་སུ་འོད་སྦར་ནས།དེའི་དུས་སུ་རང་གི་ལྕེ་རྐན་ལ་བྲུད་པ་གཡའ་བའམ་ཟ་བའི་བདེ་བ་ཅིག་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཡང་དོན་དམ་པ་ཡིན་ཟེར་བས། ལྕེ་ནི་ཀུན་དུ་རུའི་ལྕེ་ཅུང་བསྐྱོད། །དེ་ལྟ་བུའི་བདེ་བ་དེ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་བདེ་བ་བཅོས་མ་ཡིན་པས་འཁོར་བ་གསུམ་ དུ་འཆིང་བས།དོན་མ་ཡིན་པ་ལ་དོན་དུ་བཟུང་བས། དོན་གྱི་སེམས་སྐྲག་པར་བྱེད་པས། འཆི་བར་བྱེད་ཤིན་དུ་དཀྲུགས་པར་བྱེད་དེ། དབང་གི་རྟེན་འབྲེལ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ལ། ང་རྒྱལ་དབང་གིས་དོན་དམ་པ་ཡིན་ཟེར་ཏེ། དེ་ནི་བཅོས་ མའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་པས།ང་རྒྱལ་དབང་གིས་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་ཟེར།། །།ད་ནི་འགལ་བ་ཉམས་མྱོང་གཞན་ལ་སྟོན་པ། མཆིང་བུ་དང་མརྒད་ཀྱི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དྲན་པ་རིག་པས་བསྒོམས་པའི་ཐིག་ལེ་དང་། གཏུམ་མོ་དང་ལྷ་དང་ལྷ་མོའི་དལ་ ལ་སོགས་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདེ་བ་དེ་ལ།རང་གིས་དོན་དམ་པར་བྱས་ནས། རང་གི་ཉམས་མྱོང་དེ་རིག་པ་དང་སྦྱར་ནས། གཞན་ལ་ཡང་སྟོན་པས། རང་རིག་དེ་ཉིད་རིག་པ་གཞན་ལ་ལྟོས། །

于超越心识之炉中，以种种心造物为火供之物而献供，是为真如火供故。
于燃烧火中作火供之物，复次婆罗门之心念，自身亦修为虚空空性，诸物亦修为空性，作火供已，谓能悦虚空般空性之天尊与火供物之精华而得解脱。
就义而言，虚空是空性，物之精华是显现，二者皆于不可思议界中生起融入，虚空精华之物即能生起，造作火供与所作空性执著轮回，若证悟义之火供，则知不离法界而执著，是为执著此即彼。
今示造作瑜伽可笑：于顶门修持黑鲁嘎（藏文：ཧེ་རུ་ཀ，梵文天城体：हेरुक，罗马拼音：heruka，意为：忿怒尊）父母交合，自脐燃拙火降菩提心，由梵穴下注生起乐受，谓是胜义，以是造作故。
有于梵处燃光，尔时自舌抵上颚生痒或痛之乐，亦谓是胜义，舌如昆都卢（藏文：ཀུན་དུ་རུ，梵文天城体：कुन्दुरु，罗马拼音：kunduru，意为：乳香）舌稍动。如是乐受是有漏乐造作故系缚三有，执非义为义，令义心惊惧，令死亡极为扰乱。于根本缘起所生乐受体验，以我慢力谓是胜义，是为造作瑜伽师，故称我慢力瑜伽师。
今以绿松石与绿宝石之喻示相违体验教他：以正念觉受修持明点、拙火、天尊天母等之体验乐受，自作胜义，以自体验配合觉受而教他人，自觉彼即觉受观待他。

 རང་རིག་དེ་ཉིད་རིག་པ་གཞན་ལ་ལྟོས། །དྲན་པའི་བསམ་བསྒོམ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཇི་ཙམ་ཅིག་ཀྱང་ འབད་ནས་གྲོལ་བྱར་ཏེ།དེ་ནི་རང་གིས་རང་བཅིངས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དར་གྱི་སྲིན་བུ་རང་གི་ཁ་ཆུས་བཅིངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་འཆིང་བའི་རྒྱུ་ལ་གྲོལ་བའི་རྒྱུ་འདོད་པ་ནི། མི་མཁས་པའི་གང་ཟག་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་མི་ཁོང་ནད་ཅན་ལ་བུ་རམ་དང་བཅའ་སྒ་ བཏང་ན་ཕན།ཕྱིས་མི་ཆུས་ཁྱེར་བ་ལ་ཡང་བུ་རམ་དང་བཅས་པའི་བཅའ་སྒ་ཐོང་དང་ཕན་གྱི་ཟེར་བ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་གིས་བཅིངས་པ་དེ་ཉིད་གྲོལ་ཞེས་ཟེར། དཔེར་ན་རིན་པོ་ཆེ་མརྒད་ཚོལ་བ་ལ། ནོར་བུ་མཆིང་བུ་བཙལ་ནས་འདྲ་བར་མཐོང་སྟེ། དེ་ནི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་འདྲ་ཡང་ཡོན་ཏན་མི་འདྲ་བའོ།

自觉彼即觉受观待他。于正念思维修习等，虽如何精进欲求解脱，此乃自缚自身，譬如蚕以己口涎自缚。
是故于系缚因求解脱因者，是为愚者，譬如有人腹患疾病，以糖与姜治愈，后有人为水冲走，亦谓投糖与姜可愈。
是故谓以何系缚即以彼解脱。譬如寻求绿宝石，寻得绿松石见为相似，虽色相形状相似而功德不同。

 །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཉིད་ཀྱི་དངས་མ་དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་འདས་གསུམ་ནི། རིན་པོ་ཆེ་མརྒད་ལྟ་བུ་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པ་དང་རིག་པ་མཆིང་བུ་ལྟ་བུ་གཉིས་ཏེ། འདྲ་འདྲ་འདྲ་སྟེ་ཡོན་ཏན་མི་འདྲ་བའི ཕྱིར།ཁ་དོག་དབྱེ་བས་མཆིང་བུ་མ་རྒད་ཟེར། །རྨོངས་པས་རིན་པོ་ཆེ་ངོ་མ་ཤེས་པས། མཆིང་བུ་ལ་རིན་པོ་ཆེ་བྱས་པས། རིན་མ་ཁུགས་པ་དང་འདྲ་བར། མ་གོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཉིད་དངས་མ་ཡིད་ལ་བྱར་མ་བཏུབ་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་ དང་།སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་རིག་རྟོག་པའི་རྒྱུ་གཉིས་ངོ་མ་ཤེས་པས། རྨོངས་པས་རིན་ཆེན་བརྟག་པ་མ་ཤེས་པས།། །།ད་ནི་ཉམས་མྱོང་ལ་དོན་དམ་དུ་འཛིན་པའི་དཔེ་ར་གན་ལྟ་བུས་སྟོན་ཏེ། དཔེར་ན་ནོར་བུ་ངོ་མ་ཤེས་པས་ར་གན་ལ་གསེར་དུ་ བྱེད།གསེར་ལ་ར་གན་དུ་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཉིད་མ་བཅོས་པ་བློས་མ་རེག་པ་དེ་ལ་དོན་མ་རྟོགས་པས། དོན་དུ་མི་འཛིན་དྲན་པའི་རྣམ་རྟོག་གི་ཆོས་སྤྲོས་པ་དང་བྱས་པའི་ཆོས་ལ་དོན་དམ་པར་འཛིན་པས། དེ་ནི་ར་གན་གསེར་གྱི་བློ་ཡིས་ལེན། །དེ་ཡང་དྲན་པའི་ ཆོས་སྣང་སྟོང་དང་།རིག་སྟོང་དང་། རྩ་རླུང་དང་། ཐིག་ལེ་གཉིས་ཤོར་གཉིས་མཉམ་གྱི། ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདེ་བ་ལ་དོན་དམ་པ་ཟེར་ཞིང་། དེ་ལ་རྩོལ་སྒྲུབ་དྲག་ཏུ་བྱེད་པས། ཉམས་མྱོང་ཁྱེར་ནས་དོན་དམ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཉམས་མྱོང་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་དེ་ ནི།འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་གྱི་དུས་སུ་སྐྱེས་པ་ལ་ཆགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཕ་དང་མ་དང་ལེགས་པ་དང་ཉེས་པ་སློབ་སྟེ། གཉིད་སད་པའི་དུས་སུ་གང་ཡང་མི་བདེན། དེ་བཞིན་དུ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་བདེ་བ་དང་། རྩ་དང་གཏུམ་མོ་ལ་སོགས་ པའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས།བཅོས་མ་ཡིན་པའི་འཇིག་པའི་ཕྱིར། །རྨི་ལམ་བདེ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པར་བྱེད། །ཡིད་ལས་བྱས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བར་ནི་མ་རྟོགས་པས། དྲན་རིག་གི་བདེ་བ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ནས། ཕུང་པོ་ཞིག་ པའི་དུས་སུ་སེམས་བདེ་བ་དང་འགྲོགས་ཟེར་བ་ཏེ།དེ་ནི་ཕུང་པོ་མི་རྟག་པ་ལ་བརྟེན་པ་རྟག་པ་མི་སྲིད་དེ། ཆོས་ཅན་དབང་ཆེ་བའི་ཕྱིར། ཕུང་པོ་མི་རྟག་བདེ་བ་རྟག་ཅེས་ཟེར།། །།ད་ནི་འདྲེས་པའི་དཔེ་འགལ་བའི་དཔེ། ཨེ་ཝཾ་ལ་ཆགས་ པ་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་དང་།མི་འགལ་བ་དོན་གྱི་ཨེ་ཝཾ་དོན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཤེས་རབ་མའི་མཁའ་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས། ཨེ་གྲུ་གསུམ་དུ་ཡོད་པ་དེ་ལ།

如是心性之精华无念、无生、超心三者，如同绿宝石；从心所生之念与觉如同绿松石二者，虽似相似而功德不同故。以颜色区分称绿松石为绿宝石。愚者不识真实珍宝，以绿松石为珍宝，如同未获真实价值。如是诸不解者，于心性精华不堪作意之无分别界，与从心所生之念觉分别因二者不能辨识，如愚者不解珍宝检验。
今以黄铜喻示执著胜义之体验。譬如不识宝玉，以黄铜为黄金，见黄金为黄铜。如是于未经造作、心不能触及之法性，因未证实义，不执为实义，而执持念头分别所显法与造作之法为胜义，此即以黄铜为黄金之心取。
又于念之法显空与觉空，及脉气与明点二失二等之体验乐受，称为胜义，于此猛力精进修持，以体验趣入修证胜义。具习气之体验，乃坏灭之法。譬如梦中生起贪著之想，教导父母善恶，醒时皆不真实。如是贪著业印之乐及脉、拙火等之乐，因是造作故当坏灭。如贪著梦中之乐。
由未了知一切意造之法如梦，故于具漏之念觉乐受生起执著，谓蕴身坏时心伴随乐受。此依无常蕴不可能恒常，因有法力大故。谓蕴无常而乐常住。
今以交融之喻、相违之喻，说明贪著双运如镜中影像，及不相违之实义双运四印。又于智慧空行母法界源处，三角形之梵字"E"中。

 དེ་ཡང་ཤེས་རབ་མའི་མཁའ་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས། ཨེ་གྲུ་གསུམ་དུ་ཡོད་པ་དེ་ལ། ཐབས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཝཾ་གྱི་ཚུལ་དུ་གནས་ཏེ་སྦྱོར་བ་བྱས་པས། བདེ་བ་དང་ སྟོང་པའི་ངོས་ཟིན་ཏེ།དེ་ཡང་བདེ་བའི་གནས་སུ་མི་སྣང་བ་ལ། དེའི་མཚན་ཉིད་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་སྟོང་པས་རྒྱས་བཏབ་སྟེ་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་པ་ནི་ཟུང་འཇུག་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་གོ་བ་ནི་ལྟ་བའོ། །དེ་ལ་བདེ་བ་ལ་སྟོང་པས་རྒྱས་བཏབ་པར་གོ་བ་ ནི་སྒོམ་པའོ།།དེའི་དུས་སུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རིག་པར་གྲོལ། རིག་པ་ལ་སྟོང་པས་རྒྱས་བཏབ་པར་གོ་བར་བྱེད་པ་ནི་སྟོང་པའོ། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་སྐུ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ། དེ་ནི་འགལ་བ་དཔེའི་ཨེ་ཝཾ་མོ། །མི་འགལ་ བ་དོན་གྱི་ཨེ་ཝཾ་ནི།ེ་རྐྱེན་རྣམ་པ་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་དབྱིངས། རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ལ། ཝཾ་རྐྱེན་གྱིས་སྣང་བ་གསུམ་གློ་བུར་དུ་ཤར་བའོ། །ཡང་ན་ཨེ་དྲན་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལས། ཝཾ་དྲན་པ་སྤྲུལ་པ་ཙམ་དུ་ཤར་ཏེ། བརྗོད་བྱ་ཡི་གེའི་ ཚོགས་མང་པོ་བྱུང་ཡང་།དྲན་པ་དང་མ་དྲན་པ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་སྐྱེས་པ་ཙམ་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྐྱེ་མེད་གོ་བ་ཡིན་ཏེ། ཨེ་ཝཾ་ཡི་གེས་རང་ཉིད་གོ་བར་བྱེད། །མ་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་གིས་དབང་གསུམ་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ། ཁ་ཕྱིར་བལྟས་པས་ སྐད་ཅིག་བཞི་ངོས་བཟུང་།ཁ་ནང་དུ་བལྟས་པས་དགའ་བ་བཞི་ངོས་བཟུང་སྟེ། དེའི་དུས་སུ་དགའ་བ་དང་པོ་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་མཆོག་དགའི་ཉམས་མྱོང་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་དུས་སུ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་འདོད་པ་ནི་དཔེའོ། ། དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། དྲན་པའི་ཐབས་དང་། མ་དྲན་པའི་ཤེས་རབ་མ་གཉིས། བླ་མ་དམ་པས་བརྡས་བསྟན་པའི་དུས་སུ་སྦྱོར་བ་བྱས་པ་ལས། དོན་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་དང་། དོན་གྱི་དགའ་བ་བཞི་དང་། དོན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་སྐྱེས་པ་སྟེ། གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་དྲན་པའི་དུས་སུ། སྐད ཅིག་མ་གཅིག་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་བྱུང་བས།རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་དང་དེ་ལ་དགའ་དང་མི་དགའ་བ་གཉིས་སྐྱེས་པས་དགའ་བ་དང་པོའོ། །དྲན་པ་དེ་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ལས་མི་འདའ་བས་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། །དྲན་པ་དེ་གློ་བུར་བར་ རྟོགས་པས།སྐྱེ་ས་གནས་ས་ཐིམ་ས་གསུམ་དྲན་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་པར་ཤེས་པ་ནི། དྲན་པ་དྲན་མེད་དུ་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་མའོ།

又于智慧空行母法界源处，三角形之梵字"E"中，方便金刚以"VAṂ"之形安住，作修习时，认知乐与空。又于乐之处不显现时，以其相未作意之空印持，显空无别即是极无住双运。如是了知即是见。于此以空印持乐之了知即是修。
其时一切显现解脱为觉，了知觉以空印持即是空性。如是修习获得三身自性即是果，此乃相违喻之双运。不相违之实义双运者，即离三种缘之界，本自清净中，"VAṂ"因缘之三种显现暂时显现。或从"E"无念之界中，"VAṂ"念头如幻显现，虽生众多所诠文字，念与无念二者自性未生之时，即了知如是性之无生义，双运文字令自了知。
未证者于三灌顶之体验，向外观察认定四刹那，向内观察认定四喜，其时初喜者，业印胜喜体验所生之法印，俱生喜时，执为大手印，此为喻。就实义而言，念之方便与无念之智慧母二者，由殊胜上师以表示开示时作修习，由此生起实义四刹那、实义四喜及实义四印。任一念起时，于一刹那生起种种化现故，生起种种刹那及于此喜不喜二者，此为初喜。彼念不离种种显现故为业印。了知彼念为暂时，知生处、住处、融处三者为无念界，此为念成熟为无念之刹那。

 །དྲན་མེད་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་གོང་ན་གཞན་མེད་པས་མཆོག་དགའོ། །ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་དབྱིངས་ལས་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་འབྱུང་དུ་རུང་བས་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ།།དྲན་མ་དྲན་གཉིས་ཀ་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཐིམ་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ནི། མཚན་ཉིད་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མའོ། །དྲན་མ་དྲན་གཉིས་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ དགའ་བའོ།།སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ངོ་བོ་དྲན་མ་དྲན་གཉིས་མི་སྐྱེ་བ་ལས་མི་འདའ་བས་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའོ། །དྲན་མ་དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་དང་གསུམ་ཀ་བློ་འདས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་མེད་པས་རྣམ་པར་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ། དེ་ཉིད་ལ་རློམ་སེམས་དང་བྲལ་བས་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་ བའོ།།བློ་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྐད་ཅིག་དབྱེ་བས་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་བཀོད་ཅིང་། །བརྒྱུད་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གིས། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་བདེ་བའམ། རྩ་རླུང་གི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ། དོན་གྱི་ ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཟེར་ཏེ།ཉམས་མྱོང་ནི་དྲན་པ་ཡིན་ལ། དྲན་པ་ནི་སྤྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ་སྤྲུལ་པ་ཉིད་འཇིག་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉམས་མྱོང་གི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི། དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
无念未作意之上无他故为胜喜。从未作意之界中可生起八万四千法蕴故为法印。念与无念二者融入无生界后，彼二者无相即是离相刹那。念与无念二者于无生中俱生故为俱生喜。无生之本性不离念与无念二者不生故为誓言手印。念、无念、无生三者皆无于超心之界中故为无相刹那。于彼离增上慢心故为离喜之喜。以超心之界遍及一切故，为大手印故，以刹那分类安立四印。
无传承之人，于业手印之乐或脉风之乐获得体验时，谓是实义俱生，然体验是念，念是化现，化现即坏灭。是故体验之俱生非胜义。

 །དེའི་ཕྱིར། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཟེར། །དོན་དམ་ནི་བླ་མས་བརྡ་དང་ ཐབས་དུ་མས་བསྟན་དུ་ཡོད་ལ།ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བའི་དབྱིངས་རྐྱེན་གསུམ་དང་བྲལ་བ་དྲི་མ་མེད་པ་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་རྐྱེན་གྱིས་སྣང་བ་དྲི་མ་དང་བཅས་པ། མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཁྲོན་པའི་ ནང་དུ་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་ལ་སྤྲེའུས་འཁར་སྡེར་དུ་མཐོང་ནས་བླངས་པས་མ་ལོན་པ་བཞིན་དུ།དྲན་པའི་གཟུགས་བརྙན་དྲན་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་ཤར་བ་ལ། འབད་རྩོལ་བྱས་ཀྱང་དོན་མེད་པས། གཟུགས་བརྙན་ཞེན་པས་མེ་ལོང་ལྟ་བ་བཞིན།། །།ད་ནི་ འགལ་བའི་དཔེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་དོན་དམ་པའི་སྒྲུབ་པའི་དཔེ།སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་ལྟ་བུས་བསྟན་པ་ནི། དཔེར་ན་དཔྱིད་ཀྱི་སྨིག་རྒྱུ་ལ། རི་དགས་སྐོམ་གྱིས་གདུངས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས། །ཆུ་ཡིན་སྙམ་ནས་བརྙེགས་པས་མི་སླེབས། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ ཉིད་སྙིང་པོའི་དོན།རྐྱེན་གྱིས་མ་བསླད་པ་ངོ་མ་ཤེས་པས། རྐྱེན་གྱིས་སྣང་བའི་དྲན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ནས། བཅོས་མའི་བདེ་བ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་སྙམ་ནས་ཞེན་ཅིང་ཆགས་ནས། ཇི་ལྟར་མ་རྟོགས་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་ལ་ནི། །རི་དགས་ལ་ སོགས་པ་ཆུ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་སྙམ་པར་འཁྲུལ།དེ་བཞིན་དུ་དྲན་པའི་བདེ་བ་ནི་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་དོན་དམ་པར་བཟུང་བས་འཁྲུལ་ཏེ། མ་རྟོགས་པ་རྣམས་དྲན་པས་འཁྲུལ་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པས། འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་རི་དགས་རྒྱུག་པར་བྱེད། །དྲན་རིག་གི་ བདེ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་ནི་དོན་དམ་པ་ལ་རྨོངས་པ་ཡིན་ལ།དོན་དམ་པ་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ནི། དྲན་རིག་གི་གདུང་བ་བྱས་ཀྱང་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འཁོར་བ་གསུམ་དུ་འཆིང་བར་འགྱུར་བས། རྨོངས་པས་སྐོམ་ལ་མི་ངོམས་འཆིང་བར་ འགྱུར།།ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་བདེ་བ་ལ་དོན་དམ་པ་ཟེར་ཞིང་། འབད་པ་བྱས་ཀྱང་ཡལ་ཏེ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར། །དོན་དམ་ཟེར་ཞིང་གང་ཞིག་བདེ་བ་ལེན། །དེ་ཡན་ཆོད་ཀྱིས་ལོག་པར་རྟོགས་པ་སུན་དབྱུང་བ་བསྟན་ནས།། །།ད་ནི་རང་གཞུང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ པདྨ་བཅའི་སྒོ་ནས་བསྟན།དེས་དེ་ཡང་དང་པོ་ལྟ་བ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་སྒོ་ནས། དྲན་མ་དྲན་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་བཞི་སྟོན་པ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་ཡང་ གཉིས་ཏེ།ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སོ།

以下是完整的直译：
因此，称为体验的俱生。胜义乃上师以手印及诸多方便可以指示，离所执之界离三缘无垢如明镜，而体验乃缘所现有垢，如镜中影像。譬如井中现月影，猴子见为木盘欲取而不得，如是念之影像现于无念中，纵作勤勉亦无义故，执著影像如观镜。
今以相违喻世俗乐为胜义修证之喻，以阳焰水为喻：譬如春季阳焰，诸被渴所逼众生，以为是水而追逐不及。如是法性心要之义，因不识未被缘污染之本相，执著缘所现之念，执著贪着于伪造之乐以为是佛陀密意。如未了知阳焰水，鹿等错执非水为水。如是念之乐非胜义而执为胜义故错乱，未了知者为念所惑而为主，因惑乱鹿奔驰。执著念知之乐者于胜义愚昧，胜义超越心的境界，纵作念知之逼恼亦不能得。将被束缚于三轮回故，愚者渴不满足而被束缚。
说有漏之乐为胜义，纵作勤勉亦消逝故，说胜义而取乐者。以上显示破除邪解。
今以莲花喻显示建立自宗。其中首先从不变见地门中，显示念、无念、无生、超心四者即二谛。其中有世俗谛与胜义谛二者，世俗谛亦有二：邪世俗与正世俗。

 །ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ལ་ཡང་འཁྲུལ་པ་དང་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པའོ། །འཁྲུལ་པ་ནི་འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དོ། །འཁྲུལ་པར་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ནི་དྲན་པ་དང་རིག་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་མ་འཁྲུལ་པ་ལས།ལོག་ཅིང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ། ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ནི་དྲན་པ་རིག་པ་དེས། བརྡ་དང་ཐབས་ཀྱིས་བསྟན་ནས། ངོས་བསྟན་དུ་ཡོད་ལ་ངོས་བཟུང་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའོ། །དྲན་པ་མེད་པའི་ དབྱིངས་སྤྲུལ་པ་སྐུའི་ངོ་བོ་དེ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་ཞེ་ན། སྐུའི་ངོས་ནས་ནི་ཡང་དག་པ་ཡིན་ལ། སྤྲུལ་པའི་སྒོ་ནས་ནི་ཀུན་རྫོབ་པོ། །ཡང་ངོས་བཟུང་བྲལ་བས་ནི་ཡང་དག་པ་ཡིན་ལ། ངོས་བསྟན་དུ་ཡོད་པས་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར།ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དྲན་པ་མེད་པ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་དྲན་པའི་སེམས་དང་། དྲན་པ་མེད་པའི་སེམས་གཉིས་ཀ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་མེད་པར་གྱུར་ཙམ་ན། འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ། སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད་ པ།དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་སེམས་གང་སེམས་ནི་མེད་པར་གྱུར་པའོ། །དྲན་མེད་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་། སྐྱེ་མེད་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་གཉིས་ཀ། བློ་ལས་འདས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངང་དུ་ཐིམ་པར་གྱུར་ པ་ཙམ་ན།ཆོས་ཉིད་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསླད་པའི་དེའི་གོང་ན་གཞན་མེད་པས། དེ་ནི་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་མཆོག་གི་མཆོག་དེ་ལྟར་སྐུ་གསུམ་པོ་ཡང་རྐྱེན་གྱིས་ཐ་དད་དུ་སྣང་ཡང་ངོ་བོ་ཐ་དད་མེད་དེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་ནང་གི་ནམ་མཁའ་དང་། སྙིམ་པའི་ནམ་མཁའ་དང་ ནམ་མཁའ་རང་དང་གསུམ་རྐྱེན་གྱིས་ཐ་དད་ཀྱང་།བུམ་པ་དང་སྙིམ་པའི་རྐྱེན་ཞིག་ཙམ་ན། ནམ་མཁའ་དེ་གསུམ་ཐ་དད་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྤྲུལ་སྐུ་དང་། སྟོང་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ལོངས་སྐུ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ ཆོས་སྐུ་དང་གསུམ་ལས།རྐྱེན་གསུམ་གྱིས་མ་བསླད་པའི་དུས་སུ་ཐ་དད་ཅིང་སོ་སོ་མ་ཡིན་ཐ་མི་དད་དོ།

以下是完整的直译：
邪世俗亦有迷乱与迷乱之识。迷乱即如是一切显现。执迷乱之识即念与知，此二者背离佛陀无迷之密意，是有坏灭法性故为邪世俗。正世俗即彼念知，以手印与方便指示，可示其相而离所执。无念之界即化身之本性，为何称其为正世俗？从身之方面是正，从化现门中是世俗。又因离所执故为正，可示其相故为世俗。
世俗谛即无念，胜义谛即念心与无念心二者皆成无生界中无有时，无变无分别，无生无灭，勇进三昧，为报身之本性，故心无有心。无念化身与无生报身二者，融入超越心之法身中时，法性未被缘污染故其上无他，彼即殊胜转依之极。
如是三身虽因缘显现差别，然本性无差别。譬如瓶中虚空、篮中虚空与虚空自身三者，虽因缘差别，然瓶与篮之缘一旦毁坏，彼三虚空无差别。如是因显现之缘为化身，因空性之缘为报身，因无生之缘为法身三者，于三缘未污染时非各别差异而无差别。

 །ཐ་དད་མེད་པའི་དབྱིངས་དེ་ལས་འདམ་གང་གིས་ཀྱང་མ་གོས་ཏེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་ཙམ་ན་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་འཕྲོ་ དང་ལྡན་པའི་གྲོགས་པོ་ལ་སྟོན་པས།མཆོག་གི་དམ་པ་གྲོགས་དག་ཤེས་པར་གྱིས།། །།ད་ནི་དྲན་མེད་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་རྟོགས་ནས། འདམ་གྱིས་མ་གོས་པའི་དཔེའི་སྒོ་ནས་སྒོམ་པ་ཞེན་པ་མེད་པ་སྟོན་ཏེ། དེ་ཡང་དྲན་པའི་སེམས་དེ་ནི་གློ་བུར་བ་རྐྱེན་ལས་ སྐྱེས་པ།ཆུ་ནང་གི་སྦུར་མ་ལྟ་བུའམ། མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བས་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ཏེ། དེ་གང་ལས་སྤྲུལ་ན་དྲན་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལས་སྤྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྲུལ་ཡང་དྲན་མེད་ལས་སྤྲུལ་ལ། ཐིམ་ཡང་ དྲན་མེད་དུ་ཐིམ་ནས།དྲན་པ་སྣ་ཚོགས་རྩེད་མོ་ཙམ་དུ་ཤེས་ཤིང་། དྲན་པའི་ཆོས་རྣམས་དྲན་མེད་ཀྱི་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པས། དྲན་མེད་སེང་གེ་རྣམ་པར་རྩེ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། དྲན་མ་དྲན་གཉིས་ཀ་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་འབྱོར་ཙམ་ན། དྲན་པ་འཁོར་ བའི་ཆོས་དང་།དྲན་མེད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་གཉིས་ཀ་བཅོམ་ནས། སྐྱེ་མེད་དཔའ་བོ་དང་འདྲ་བས། སྐྱེ་མེད་དཔའ་བར་གྲོལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། དྲན་མ་དྲན་སྐྱེ་མེད་གསུམ་ཀའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པར་བློ་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་ནས། བློ་དང་ རིག་པར་གཞིག་པར་མི་ནུས་པ་ནི།བློ་ལས་འདས་པ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞི་རྟོགས་པས་དྲན་པ་དྲན་མེད་དུ་འབྱོར། དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་དུ་འབྱོར། སྐྱེ་མེད་བློ་འདས་སུ་འབྱོར་ཏེ། སེམས་ནི་དྲན་མེད་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་འབྱོར། དེ་ལྟར་ ཡིད་ལ་བྱས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད།ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་དབྱིངས་སུ་འབྱོར་པར་ཤེས་ཙམ་ན། ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། ཡིད་ལམ་བྱས་པའི་དབྱིངས་སུ་དག་ནས། ངན་སོང་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་ཟད་དེ། སྡུག་ བསྔལ་དང་བྲལ་བའོ།།ཤེས་བྱའི་དྲི་མ་ལྷ་དང་ལྷ་མོའི་དཀྱིལ་འཁོར་རམ། རྩ་རླུང་གི་བདེ་བའམ། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཞི་གནས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་དབྱིངས་སུ་དག་ནས། མཐོ་རིས་ལྷ་དང་མིའི་རྒྱུ་ཡང་ཟད་ནས། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་ གནས་སུ་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་ཅིང་།མཆོག་གི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། ཉོན་མོངས་ཡོངས་སུ་དག་པས་དེ་ཉིད་དོ།

以下是完整的直译：
于无差别之界中不为任何泥垢所染，如是证悟时即为不染泥垢之大乐身。从彼放光具足之友为师，殊胜圣友当知。
今已证悟无念三昧，从不染泥垢之喻门示无执著修法。彼念心乃暂时从缘所生，如水中泡沫，或如无而显现之梦境，虽显现而无自性，故为如幻三昧。彼从何处化现？从无念界中化现。化现亦从无念化现，融入亦融入无念中。
知诸念仅为游戏，诸念法为无念所胜，故为无念狮子游戏三昧。念与无念二者于无生界中会合时，摧破念之轮回法与无念涅槃法二者，犹如无生勇士，故为无生勇士解脱三昧。念、无念、无生三者之名言亦不成立，融入超越心之界中，不能以心识破析，即为超越心识金刚三昧。
如是证悟四种三昧故，念融入无念，无念融入无生，无生融入超越心识。心融入无念三昧。如是一切作意之法，了知皆融入无作意之界时，烦恼垢染贪嗔等一切亦于无作意界中清净，三恶趣之因尽，离诸苦。
所知垢染天与天女坛城，或气脉之乐，或空性止观之一切执著，亦于无作意界中清净，天人善趣之因亦尽，不受生于六道之处，为得殊胜涅槃故，烦恼悉清净即是此性。

 །དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་དབྱིངས་ལ་དྲི་མ་གཉིས་སྐྱེས་ཀྱང་། ཆུ་དང་ཆུ་བུར་རམ། བྲག་གམ་བྲག་ཅའམ། ནམ་མཁའ་དང་སྤྲིན་པ་ ལྟ་བུར་ཤེས་ནས།དབྱིངས་ལ་ཤར་ཅིང་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པར་རྟོགས་ཏེ། དེ་ཙམ་ན་ཉོན་མོངས་པ་ལ་གནས་ཀྱང་། ཉོན་མོངས་པས་མ་གོས་ཏེ། དཔེར་ན་ཨུཏྤལ་འདམ་ནས་སྐྱེས་ཀྱང་འདམ་གྱི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་འདམ་སྐྱེས་འདམ་གྱིས་ མི་ཚུགས་བཞིན།།དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་དབྱིངས་རྟོགས་ཙམ་ན། འཁོར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ཉེས་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྒྱལ་བའི་ཆོས་གང་གིས་ཀྱང་། དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་གོས་པ་མེད་དེ། ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་ལ་འཁོར་ འདས་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར།སྲིད་འབྱུང་ཉེས་པ་རྒྱལ་ཆོས་མི་གོས་སོ།། །།ད་ནི་དྲན་པ་སྒྱུ་མར་ཤེས་པས་མི་གཡོ་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སྒོ་ནས། སྤྱོད་པ་ངེས་པ་མེད་པ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ཡང་འཁོར་བའི་ཆོས་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་ པའི་ཆོས་དང་།དྲན་པའི་ཆོས་དང་། དྲན་པ་མེད་པའི་ཆོས་དང་། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་དང་། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི། སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་གྲགས་པར་ཟད་ཀྱི། དོན་དམ་པར་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པས། གང་ཡང་མི་ལེན་མི་འདོར་བའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་ བྱ་སྟེ།སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། ཡིད་ལ་བྱས་པ་ནི་དྲན་པ་སྟེ། དྲན་པ་དེ་ཉིད་ཁོ་ན་སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་ཏེ། སྤྲུལ་པ་ལ་ཅི་ཡང་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ངེས་པ་མེད་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་ མར་ངེས་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ།སྤྲུལ་པ་ངེས་མེད་དུ་ཤར་བའི་གཞི་ནི། ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་དབྱིངས་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་ནི། རྐྱེན་གསུམ་གྱིས་མ་བསླད་པའོ།

以下是完整的直译：
如是于无作意界中虽生二垢，知如水与水泡，或如岩与回声，或如虚空与云彩，证知现于界中复没于界中。尔时虽住于烦恼中，不为烦恼所染，譬如青莲花生于泥中而不为泥垢所染故。如同泥中生而泥不能染。
如是喻般，证悟无作意界时，三种轮回过患与涅槃佛法，皆不能染著清净界，因于无作意中轮涅二者皆不成立故。有生过患佛法不能染。
今由知念如幻而示不动不可思议门中无定行。彼等轮回法与涅槃法、有念法与无念法、有为法与无为法一切，仅是如幻显现而已，胜义中皆不成立，故应住于不取不舍之理。
一切显现音声之法皆是作意，作意即是念，彼念本身即是种种化现，化现中一切皆可生起故应视为无定。是故亦应决定观一切如幻。
无定化现显现之基即是无作意界，无作意即是不为三缘所染污。

 །རྐྱེན་གསུམ་དང་བྲལ་བ་ནི་སྐུ་གསུམ་སྟེ། རྐྱེན་གསུམ་པོ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ། དྲན་ པ་རིག་པ་ལས་འདས་པ།འདམ་གང་གིས་ཀྱང་མ་གོས་པ། དེ་བླ་མ་དམ་པས་བརྡ་དང་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྟེན་ནས། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་རྟོགས་སུ་བཏུབ་ལ། རྟོགས་པའི་དོན་དེས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་ལེན་མི་འདོར་བར་བཏང་སྙོམས་སུ་ བྱེད་པས།འཇིག་རྟེན་འདས་པ་སྐད་ཅིག་ལེན་དང་བཏང་སྙོམས་བྱེད། བླ་མས་བསྟན་པའི་སྐུ་གསུམ་དེ་ནི། འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཚིག་དང་ཐ་སྙད་ཀྱིས་བརྗོད་དུ་ཡང་མེད་ལ། བློ་དང་རིག་པས་མ་ཤིགས་ཤིང་། འདོད་ཆགས་ དང་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པས་འཆིང་བ་མེད་ཅིང་།བློས་བྱས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་གཡོ་འགུལ་མེད་པའི་ཕྱིར། བརྟན་པོའི་བློ་ཅན་དེ་ནི་གཏི་མུག་འཆིང་བར་འགྱུར། སྐུ་གསུམ་པོ་དེ་ནི་ལོགས་ནས་བཙལ་བ་མ་ཡིན་ཞིང་། རྒྱུ་ལས་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བསམ་ བསྒོམ་ཐ་སྙད་དང་བྲལ་བའི།རང་འབྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དེ་རང་བཞིན་དུ། རང་ལ་གནས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་བླ་མ་དམ་པས། བརྡ་དང་ཐབས་དུ་མའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རང་འབྱུང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་རང་བཞིན་གྲུབ་པ་ཡིན།། །། ད་ནི་དྲན་པ་ཡིད་ལ་བྱས་པ་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས། ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པར་བསྟན་པ་ནི། དྲན་པ་རིག་རིག་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འདི་དང་པོ་ནས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྐྱེན་གྱིས་གློ་བུར་དུ་སྣང་ཞིང་། གློ་བུར་དུ་རྐྱེན་གྱིས་འཇིག་པའོ། །ཆོས་ཉིད་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་པ་ནི། སྐྱེ་མ་མྱོང་འགག་མ་མྱོང་། རིག་མ་མྱོང་བའི་རང་བཞིན་ལ། སྣང་བ་འདི་ཤར་ཡང་དཔེར་ན་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་དུ་སྣང་སྟེ། མེ་ལོང་ལ་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བའི་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ནི་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན ལ།གཟུགས་བརྙན་དུ་སྣང་བ་ནི་སྤྲུལ་པ་ཙམ་སྟེ། སྤྲུལ་པ་ཉིད་རྐྱེན་སྣང་གློ་བུར་བ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་སྤྲུལ་པ་དང་། གློ་བུར་བ་ཙམ་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་ཅིང་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་འདི་གསལ་བ་དང་པོ་ཉིད་ནས་མ་སྐྱེས་ཏེ། སྐྱེ་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ བརྗོད་དུ་མ་བཏུབ་པས།བློ་ལས་འདས་ཏེ་བློ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ།

以下是完整的直译：
离三缘即是三身，彼三缘即是：超越世间，超越念知，不为任何泥垢所染。此由依止殊胜上师之标帜与方便，于一刹那可证悟，以彼证悟义于轮回涅槃一切法不取不舍而作平等，超越世间刹那取舍平等作。
上师所示三身，是无变迁无分别，彼不可以言词名相表述，不为智慧所破，不为贪嗔痴等烦恼所束缚，不为心造之法所动摇故。坚固智者彼成痴缚。
彼三身非从他处寻求，非从因生，离思维修习名相之自生智慧不可思议，自然住于自中任运成就，乃上师以多种标帜方便门中示故。自生不可思议自性成就。
今由念作意非胜义门中，示为世俗，并示一切世俗亦住无生自性。念知觉受用此非本有，由缘忽现，由缘忽灭。法性非缘所生，未曾生未曾灭，未曾知之自性中，此现虽显，如镜中影像般显现，因镜中现影无分别故。如镜即是无生界，影像显现即是化现而已，化现即是缘现暂时，于无生界中化现与暂时皆不成立且未生故。此显明本初未生，以无生界不可言说故，超越心智，即彼超越心智即是大手印。

 །དེ་ལ་མཚན་ཉིད་བཞི་དང་ལྡན་ཏེ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ། གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་འགྲོ་འོང་མེད་པ། དུས་ཐམས་ཅད་པ་སྟེ། ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ནི་ཀུན་གྱི་དངོས་གཞི་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བ་ དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའོ། །གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནི། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པའམ། རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་ནས་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་ཡང་ངོས་བཟུང་ དང་བྲལ་བ་སྟེ།རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའོ། །འགྲོ་འོང་མེད་པ་ནི། སྐྱེ་འགག་མེད་པས། ཆོས་ཉིད་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་སྟེ། རེས་འགའ་བ་མ་ཡིན་ཞིང་ཐམས་ཅད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །དུས་ཐམས་ཅད་པ་ནི་མ་ཧཱ་མུ་དྲ་དེ་རི་བོང་གི་རྭའམ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལྟར་ཆད་པའམ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པར། །མ་ཧཱ་མུ་དྲ་དེ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པའོ།

以下是完整的直译：
彼具四种相：遍一切、非色无来去、一切时。遍一切者即是一切之本基，遍于轮回与涅槃、因与果、显与空等一切。
非色者，虽缘起或由缘所生蕴界等一切法显现，然离所执，自性无生。
无来去者，以无生灭故，法性遍一切，非偶尔而是一切皆真如自性。
一切时者，大手印（མ་ཧཱ་མུ་དྲ，महामुद्रा，mahāmudrā，大手印）非如兔角或石女子般断灭或无有，空性与大悲无二，大手印（མ་ཧཱ་མུ་དྲ，महामुद्रा，mahāmudrā，大手印）恒时安住。

 །དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་སྤངས། མ་ཧཱ་མུ་དྲ་དེ་དུས་རྒྱུན་དུ་ས་མ་ཏི་བཞིའི་ཚུལ་དུ་གནས ནས།སྒོམ་དུ་ནི་མེད་ལ་ཡེངས་སུ་མེད་པར། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བསམ་གཏན་བྱེད་པས། དེ་ཉིད་རྒྱུན་དུ་གནས་ཤིང་བསམ་གཏན་གཅིག་པོ་བྱེད། བསྒོམ་དུ་ཡོད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱས་པའི་བསམ་གཏན་ནི་དྲི་མ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པའི་སེམས་མ་ཡིན་ ཏེ།བསྒོམ་དུ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་པ་ནི་དྲི་མ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་སེམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དྲི་མེད་བསམ་གཏན་སེམས་མ་ཡིན།། །།ད་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ རྣམས་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ།ཐ་མི་དད་པའི་སྒོ་ནས་ཐམས་ཅད་མ་ཧཱ་མུ་དྲའི་བདག་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ནི། བློའི་ཆོས་ཡིད་ལ་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱང་ལོགས་ན་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་དང་སེམས་ནི་དྲན་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལས་གློ་བུར་དུ་ཤར་ནས། རྐྱེན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དཀར་ བ་དང་དམར་བ་ལ་སོགས་པར་སྣང་ཡང་།དྲན་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པའི་ཕྱིར། བློ་དང་སེམས་དང་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་དེ་དག་ཉིད། ལོ་ཀའི་ཁམས་དང་ལོ་ཀ་ལས་འདས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གསུམ་ཡང་། དོན་རྟོགས་ན་སྐུ་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་དབྱེར་མི་ཕྱེད། སྐུ་ གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུར་དབྱེར་མི་ཕྱེད།ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལ་ནི་བསམ་བརྗོད་དང་སྨྲ་བརྗོད་བསྒོམ་པ་ལས་འདས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་དང་། ཟག་བཅས་དང་ཟག་མེད་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ཅིང་མ་ཧཱ་མུ་དྲ་དེའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པས། འཇིག་རྟེན་གང་ གང་གཞན་དུ་སྣང་བ་དེ་བདག་ཉིད།སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་ལ་ལྟ་བར་བྱེད་པའི་སྣ་ཚོགས་འཁོར་བའི་ཆོས་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་མ་ལུས་པ་མཐོང་བ་ནི་ཡུལ། མཐོང་བྱའི་ཡུལ་ཅན་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པས། སྣ་ ཚོགས་མ་ལུས་མཐོང་བ་མཐོང་བྱ་དེ་བདག་ཉིད།།བུ་ལྟ་བུའི་སྙིང་དུ་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པས་འདོད་ཆགས། དགྲ་ལྟ་བུའི་སྙིང་དུ་མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པས་ཞེ་སྡང་། དེ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་གཏི་མུག་སྟེ། དེ་གསུམ་ག་ཆོས་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངང་དུ་མ་ཆུད་པ་མེད་ཅིང་། སེམས་ ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཡང་མ་ཧཱ་མུ་དྲའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས།ཆགས་སྡང་གཏི་མུག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱང་བདག་ཉིད་དོ།

以下是完整的直译：
是故非色离色之自性，大手印（མ་ཧཱ་མུ་དྲ，महामुद्रा，mahāmudrā，大手印）恒时以四等持之方式安住。无可修亦无散乱，相续不断而作禅定，彼即恒时安住而作一味禅定。
有所修且作意之禅定乃有垢，非胜义心。无可修且无可作意者乃无垢禅定，即是胜义心故。无作意无垢禅定非心。
今于分别瑜伽士，从不二门示心与心所及烦恼皆为大手印（མ་ཧཱ་མུ་དྲ，महामुद्रा，mahāmudrā，大手印）自性：心法作意等亦非离外，心与意从无念界中骤然显现，由缘力显现为白或红等，以融入无念界故。心与意及心之显现彼等，世间界与出世间涅槃三者，若证悟义则与三身不可分，三身自性亦与法身不可分。法身超越思议、言说、修持，彼遍于显空、有漏无漏一切，住于大手印（མ་ཧཱ་མུ་དྲ，महामुद्रा，mahāmudrā，大手印）自性中，世间所现种种他相即自性。
见显空之种种轮回法与涅槃法无余所见是境，见境有境等一切以法性无生自性遍及故，种种无余所见能见即自性。
如子心中可爱等生贪，如敌心中不可爱等生嗔，离彼二者即痴，彼三者无不入于法性无生中，心性如虚空亦是大手印（མ་ཧཱ་མུ་དྲ，महामुद्रा，mahāmudrā，大手印）自性故，贪嗔痴菩提心亦即自性。

། །།ད་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲན་པ་སྒྲོན་མར་ཁྱེར་བ་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དྲན་པས་སྣང་བར་བསྒོམས་པའི་ཡིད་ལ་བྱས་པའི་སྟོང་པ་དེ་ནི་གཏི་མུག་ ཡིན་ལ།དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ། བློ་དང་རིག་པ་མི་རྒྱུ་བ་དེ་མི་མཐོང་བས། མུན་པ་དང་འདྲ་བ། འོ་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། དྲན་པ་ནི་སྒྲོན་མེ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། བླ་མའི་བརྡ་དང་ཐབས་དུ་མ་དྲན་པ་ལ་བརྟེན་ནས། སྐུ་གསུམ་བསྟན་དུ་བཏུབ་ པའོ།།དཔེར་ན་མུན་ནག་ཏུ་འདོད་པའི་ཀ་ཆ་ཚོལ་བ་ལ། མར་མེའི་འོད་ལ་བརྟེན་ནས་ཀ་ཆ་བཙལ་དུ་བཏུབ་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་རང་གི་སྙིང་གའི་པདྨ་ཁ་ཕྱེ་ན། ཐིག་ལེ་ཤིན་དུ་ཕྲ་བ་གཅིག་བསྒོམས་ནས། དེ་རྟོག་པ་མེད་པར་བསྒོམ་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ ཡིན་ཟེར་ཏེ།དེ་ནི་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ། དེའི་ཕ་རོལ་ན་དྲན་མེད་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ། དེ་གཉིས་ཀ་མ་སྐྱེས་མི་འགག་པའི་ཕྱིར། སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་། བྱ་བཙལ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་དང་། རིག་པའམ་རྟོག་ དཔྱོད་དང་བྲལ་བ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ནི།སྒྲོན་མ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཏི་མུག་མུན་པ་སྒྲོན་མར་སྤར། །དྲན་པ་སྒྲོན་མར་མ་ཤེས་པས། །རང་རྒྱུད་དུ་བཟུང་ནས་འདི་ནི་འཁོར་བའོ། །འདི་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ་ལ་སོགས་པའི་ བཟང་རྟོག་དང་ངན་རྟོག་ཏུ་བྱེད་པས་ནི།འཁོར་བ་གསུམ་དུ་འཆིང་ལ། འཁོར་བ་ལས་བློའི་དབྱེ་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་ཇི་སྲིད་བློའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ། རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་འདི་ནི་བསྒོམ་པའོ། །འདི་ནི་མི་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་བློའི་དབྱེ་བ་བསམ་གྱིས་མི་ ཁྱབ་པར་སྐྱེས་ཀྱང་།བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་གིས། སྤྲུལ་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་ནས། སྤྲུལ་པ་ཉིད་གློ་བུར་བ་ཡིན་ལ་གློ་བུར་དབྱིངས་སུ་དུས་རྟག་ཏུ་ཡལ་བར་ཤེས་ན། དྲི་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་གོས་པས། དེ་སྲིད་སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་སྤངས། །སྤྲུལ་པ་ཡལ་བའི་དབྱིངས་ དེ་ནི།དྲན་པ་རིག་པ་མ་སླེབས་ཤིང་འཁོར་འདས་ཀྱི་འདམ་གྱིས་གོས། ཐོས་བསམ་བསྒོམ་གསུམ་ལས་འདས་པ། དེ་ལ་བློ་དང་རིག་པས་ཞེན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། མ་ཞེན་རང་བཞིན་གང་གིས་བསམ།། །།ད་ནི་རྟོགས་ན་དགག་བསྒྲུབ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། །དྲན་པ་ རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་འདི་དགག་མི་དགོས་ཏེ།ནམ་མཁའི་སྤྲིན་བཞིན་ཡལ་ཏེ་འགྲོ་བའོ། །དྲན་མེད་བསྒྲུབ་མི་དགོས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་འཆར་བའོ།

以下是完整的直译：
今当说明阿赖耶识持明灯之教示：以念修持显现作意之空性即是愚痴，彼未作意佛陀密意，心与觉性不行故不见，如同黑暗。
若问当如何行？应知念仅如灯，依止上师教示与诸多方便之念，可示现三身。譬如于黑暗中寻求所欲之物品，依灯光可寻得物品。
或者，若开启自心轮，修持一极细明点，无分别而修，谓是佛陀密意。应知彼仅如镜中影像，彼之彼岸应知等同无念。彼二者皆因无生不灭故，离一切择法及寻求之精进智慧，及离觉性或思择之法界智慧之分别，仅是灯故。
愚痴黑暗点明灯，不知念为明灯故，执为自相续而作此是轮回、此是涅槃等善分别恶分别者，系缚于三轮回中。轮回中心之差别不可思议，乃至心有差别。
于证悟瑜伽士，此是修持、此是不修持等心之差别虽生不可思议，以殊胜上师教授，知仅是化现，知化现即是暂时，暂时恒时于界中消融，不为二垢所染故，尔时断除心垢。
化现消融之界，念与觉性未至且为轮涅泥所染，超越闻思修三，于彼心与觉性无所执著故，无执自性谁能思？
今当说明若证悟则无遮遣建立：此念从缘所生无需遮遣，如空中云消融而去。无念无需建立，以自性而显现。

 །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་མ་བཀག་ལ་བུདྡྷ་མ་བསྒྲུབས་པས། དགག་པ་མེད་ཅིང་བསྒྲུབ་པ་མེད། ། དྲན་པ་དང་མ་དྲན་པ་གཉིས་ཀ་སྐྱེ་མེད་དུ་དག་ཙམ་ན། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བའོ། །སེམས་ཅན་སྤང་བར་བྱ་བའམ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བླང་བར་བྱ་བའི་བསམ་པ་མེད་པའོ། །བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པ་དེ་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས། བདེ་བ་ཆེན་པོ་འདམ་གང་གིས་ཀྱང་མ་གོས་པ་ཡིན་པས། འཛིན་པ་མེད་དེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས། འདི་ནི་འཁོར་བ་འདི་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ།

以下是完整的直译：
因此不遮遣众生亦不建立佛陀，无有遮遣亦无有建立。念与无念二者仅成无生清净时，即离无生之执取。无有应断除众生、应取得涅槃之心。超越思议言说之彼即不可思议界，大乐不为任何泥垢所染故，无执著而不可思议。如是未证悟之愚者们，此是轮回此是涅槃。

 །འདི་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ མང་པོ་ལ་ཆགས་པས་ནི།འཁོར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འཆིང་བས། བློ་ཡི་དབྱེ་བས་རྨོངས་རྣམས་བཅིངས། དོན་རྟོགས་པ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ན། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དབྱེར་མེད་དུ་རྟོགས། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་དབྱེར་མེད་དུ་རྟོགས། ཞི་ གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་གཉིས་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་སྣང་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་དག་ཙམ་ན།རྒྱུ་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་དག་ཙམ་ན། ལམ་དག་པ་ཞེས་བྱ། རྒྱུ་ལམ་གཉིས་ཀ་མ་སྐྱེས་པའི་དབྱིངས་སུ་དག་ ཙམ་ན་འབྲས་བུ་དག་པ་ཞེས་བྱ།རྒྱུ་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་ཀ་བློས་མ་རེག་པར་རྟོགས་ཙམ་ན། ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་དུ་དག་པས། དབྱེར་མེད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་རྣམ་དག། །།ད་ནི་རྟོགས་པས་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་སེམས་གྲོལ་བར་བསྟན་པ་ནི། དབུ་མ་དང་ཚད་མའི་ གཅིག་དང་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་སྟོང་པར་བརྟགས་པའི།ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་དེ་ཡང་དག་པའི་བློ་ལས་འདས་པ་དེ་མིན་པས། གཅིག་དང་དུ་མས་རྣམ་བརྟགས་གཅིག་ཉིད་མིན། །འོ་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ན། དྲན་པས་མཚོན་ནས་དྲན་མེད་ ཤེས།དྲན་མེད་ཤེས་པས་དྲན་པ་གློ་བུར་བར་རྟོགས། དྲན་པ་གློ་བུར་བར་རྟོགས་པས། དྲན་པ་གཞི་དང་རྩ་བ་བྲལ་བར་ཤེས། དྲན་མེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་མེད་དུ་ཤེས། སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ངོ་བོ་བློ་ལས་འདས་པར་ཤེས། དེ་ལྟར་རྟོགས་ཙམ་ན་དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་ གསུམ་སྐུ་གསུམ་དུ་ཤེས་ནས་དེ་གསུམ་གྱི་ངང་དུ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གྲོལ་བ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཡང་དྲན་པ་དྲན་མེད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྲོལ་དྲན་མེད་མཚན་མ་མེད་པ་སྐྱེ་མེད་དུ་གྲོལ། སྐྱེ་མེད་སྨོན་པ་མེད་པ་བློ་འདས་སུ་གྲོལ་བས། ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་འགྲོ་བ་རྣམ་པར་གྲོལ། སྐུ་གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་ལ་རྐྱེན་གང་གིས་ཀྱང་མ་གོས་ཤིང་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་སྟེ། བསྒོམ་པ་གསལ་ན་ནི་རྟོག་པ་གསལ་བ་ཡིན་ལ། མི་གསལ་ན་བསྒོམས་པ་ལ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པ་དེ་བསྒོམ་དུ་མི་བཏུབ་ལ། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཆུ་བོ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་དུ། དུས་རྟག་ཏུ གནས་པས།གསལ་བ་གང་ཞིག་ཤེས་པས་བསྒོམ་པ་བསྟན། །སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པ་སྣ་ཚོགས་ནི། །གཡོ་འགུལ་ཅན་ཡིན་ལ། སེམས་ཉིད་ཀྱི་དངས་མ་དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་འདས་ནི། མི་གཡོ་བ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ཏེ།

我来为您翻译这段藏文：
这就是所谓的等持等二取分别念，由于执著诸多，故于三种轮回中受缚，以心的分别使愚者受缚。通过了悟实义的瑜伽，则证悟轮回与涅槃无别，证悟有为法与无为法无别。当止观等二取分别念的一切显现都成为俱生清净时，称为因清净；当一切因空性成为俱生清净时，称为道清净；当因道二者皆成为无生界清净时，称为果清净。当因道果三者皆超越心识所及而证悟时，一切无别清净，故为无别俱生圆净。
现在讲解通过证悟而无需修持的心解脱：通过中观和量论的离一多等推理而观察空性的法性，也超越了清净的心识，并非彼等。以一与多作观察非为一体。那么，如何了知法性之义？以念而表示无念而知，以无念之知而悟念为暂时，悟念为暂时故，知念离根本基础。了知无念之相为无生，了知无生之本性超越心识。如是证悟时，无念、无生、超心三者即知为三身，安住于此三者之中的瑜伽士即为解脱者。
其中，念解脱为无念空性，无念解脱为无相无生，无生解脱为无愿离心，故仅由了知而众生得解脱。此三身不为任何缘所染，且无可修持，因为若修持明显则分别明显，若不明显则修持无义，故胜义谛不可修持。恒时安住于不间断的川流瑜伽中，明显者即是以知表示修持。从心所生的种种念头是动摇的，而心性之精华——无念、无生、离心则是不动的金刚定。

 མི་གཡོ་བ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ངང་དུ་སེམས་ལས་ བྱུང་བའི་དྲན་པ་རིག་པ་གཡོ་འགུལ་ཅན་འདི།རང་བཞིན་གྱིས་ཐིམ་པར་ཤེས་ཙམ་ན། དྲན་པ་དྲན་མེད་དུ་བཟུང་། དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་དུ་བཟུང་། སྐྱེ་བ་མེད་པ་བློ་འདས་སུ་བཟུང་བ་ཡིན་པས། མི་གཡོ་བའི་སེམས་ནི་བདག་ཉིད་དེ་རུ་བཟུང་།། །།ད་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཐོབ་ པས་ཡུལ་གྱིས་མི་གནོད་པར་བསྟན་པ་ནི།དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་འདས་གསུམ་ལ། འཁོར་འདས་ཀྱི་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པས། སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བའི་དགའ་བ་ཡིན་པ་སྐུ་གསུམ་པོ་དེ་འཁོར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་རྒྱལ་བའི་ཡུལ་ཡིན་པས། དགའ་བས་རྒྱས་པའི་ཡུལ་ཐོབ་ པས།ཆོས་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་འགག་པ་མེད་པ་དེ། བླ་མ་དམ་པས་བརྡ་དང་ཐབས་དུ་མས་བསྟན་ནས་རྟོགས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དེ་ནི། ཁམས་གསུམ་སྐུ་གསུམ་དུས་གསུམ་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྒྱས་པར་བྱེད་པས། མཐོང་བས་སེམས་ནི་རྣམ་པར་རྒྱས། །བླ་མས་བརྡ་དང་ཐབས་ ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་བསྟན་པས།ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྐུ་གསུམ་གྱི་དོན་མཐོང་བས། དེ་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གང་ལ་གང་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་དགོས་པ་བྱེད་པ་ཡིན་པས། དེ་ཡིས་དེ་རུ་དགོས་པ་ཡིན། །རྟོག་པ་མེད་པར་སེམས་ ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་རྟོག་པའི་དུས་སུ།དྲན་པ་འདི་སྣ་ཚོགས་སུ་འཕྲོ་ཡང་། སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་གང་ལ་གང་མོས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དྲན་མེད་ལས་ཤར་ཅིང་དྲན་མེད་ཀྱི་ངང་ལ་གནས་ནས། དྲན་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པ་ཡིན་པས། དྲན་པ་དང་དྲན་མེད་གཉིས་ཐ་མི་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ས་ལ་སྤྱད་ཆ་མི་འདྲ་བ་བྱས་པ་དང་། ལྷ་དང་ལྷ་མོའི་གཟུགས་བརྙན་མང་པོ་བྱས་པ་དང་ཡུལ་མཁར་ལ་སོགས་པ་ཇི་ཙམ་བྱས་ཀྱང་ས་ལས་མ་གཡོས་པ་བཞིན་དུ། དྲན་པ་ལ་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་ལ་སོགས་ཅིར་སྣང་ཡང་དྲན་པ་ལས་མ་འདས། དྲན་པ་ཉིད་སྐྱེས་དང་གནས་དང་ཐིམ པ་གསུམ་དྲན་མེད་ལས་མ་འདས་པས།ཡུལ་ལ་བྲོས་ཀྱང་ཐ་དད་མིན།། །།ད་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཆོས་སྐུ་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ལས། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་སྤྲོས་ཀྱང་། འབྲས་བུ་གཅིག་པར་བསྟན་པ་ནི། །འཁོར་འདས་ཀྱི་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པའི་བློ་ལས་འདས་པ་དེ་ལས། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་འབྱུང་དུ་རུང་བ་ནི། མྱུ་གུའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དགའ་བ་བདེ་བའི་མྱུ་གུ་དང་། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ན་ཡང་། ལོངས་སྐུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར།

我来为您翻译这段藏文：
此即不动如金刚之三摩地。当了知从心所生的念头觉知动摇者自然融入其中时，即执念为无念，执无念为无生，执无生为离心，故不动之心即执为自性。
现在讲解获得大乐故不为境所害：由于无念、无生、离心三者不为轮回涅槃之泥所染，故为离苦之喜，此三身是超越三种轮回之境，因获得喜所充满之境，法性无生无灭，由殊胜上师以诸多表示方便示现而通达证悟，使三界三身三时平等充满，故见而令心遍充。
由上师以表示方便显示佛陀密意，如实见到三身之义，由此能成办众生所欲之果利，故彼于此为所需。当无分别而思维利益众生之时，虽此念头纷飞，然因随各自所欲而现种种化身，从无念中显现而住于无念中，融入无念界中，故念与无念二者非无差别。譬如在地上作不同形状，或作诸多天神天女像及城邑等，然皆不离于地；如是念头虽现为色声香味触等种种，然不离于念，念之生住灭三者不离无念，故纵逃于境亦非差别。
现在讲解从大乐法身无戏论中，虽显现二色身，然果为一：从不为轮回涅槃之泥所染的离心中，能生起利益众生，因为是芽之因，故喜乐之芽与利益众生之二色身中，报身从无生中生起神变故。

 ལོངས་སྐུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། སྤྲུལ་སྐུ་ལ་ལྟོས་པའི་ལོངས་སྐུ་དེ་མཆོག་ཡིན་ལ། སྤྲུལ་སྐུ་གང་ལ་གང་འདུལ་དུ་སྣང་བ་ནི། ཆོས་སྐུ་ལོངས་སྐུའི་འདབ་མ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མཆོག་གི་འདབ་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ། ལོངས་སྐུ་དང་སྤྲུལ་སྐུ་གཉིས། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཕྲོ་ལ། ཆོས་སྐུ་ལས་འདས་པ་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་དང་མི་བྱེད་པ་མི མངའ་ཞིང་།གང་དུ་ཡང་མི་འཕྲོ་བའི་ཕྱིར། ཇི་སྲིད་ཕྱོགས་བཅུར་མི་འཕྲོ་བའོ། །སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་བདེ་བ་ནི། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ། ཆོས་སྐུ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ནི། འདམ་གྱིས་མ་གོས་པར་རེ་དོགས་དང་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་ འབྲས་བུ་ཡིན་པས།སྤྲོས་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཉིད།། །།ད་ནི་དོན་དམ་པར་སེམས་ཅན་དང་སངས་རྒྱས་བྱ་བ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་ནི། མི་དགེ་བའི་ལས་གང་གིས་སེམས་ཅན་དུ་ལྷུང་བའམ། གང་སེམས་ཅན་དུ་ལྟུང་བའམ། གང་ཡང་སེམས་ཅན་དུ་ལྷུང་བ་ དོན་དམ་པ་ལ་མེད་དོ།།དགེ་བ་གང་གིས་སངས་རྒྱས་པའམ། གང་སངས་རྒྱས་པའམ། གང་ཡང་སངས་རྒྱས་པ་དོན་དམ་པ་ལ་མེད་པས། གང་གིས་གང་དུ་གང་ལ་དེ་དག་མེད། །འོ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་རྟོགས་པ་ལ་དགོངས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། དོན་དམ་པར་སངས་རྒྱས་ དང་སེམས་ཅན་གཉིས་ཀ་མེད་པར་རྟོགས་པས།རེ་དོགས་མེད་པའི་དབྱིངས་དེས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་དགོས་པ་བྱེད་པས། དེ་ཡིས་དེ་རུ་དེ་ལ་དགོས་པ་བྱས། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱའོ་སྙམ་པའི་སེམས་ནི། བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཡིན་ལ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མི་བྱེད་པ་ནི་བག་ཆགས་མེད་པའི་དྲན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀ་སྐྱེ་མེད་དབྱིངས་ལ་གང་ཡང་མི་ལེན་མི་འདོར་བ་ནི། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་གནས་པ་ཡིན་པས། རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་ནི་མ་ཆགས་པའི། །སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ནི་གློ་བུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས སྟོང་པས།སྣང་བ་ཡང་སྟོང་པ་ཡིན་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྤྲུལ་པ་དུ་མ་འབྱུང་བས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀ་བསམ་དུ་མེད་པའི་ངང་དུ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པས། གཟུགས་ཉིད་དང་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
因从无生的报身中生起神变，相对于化身而言彼报身为殊胜，化身随各所化而显现，乃是法身报身之叶片故，殊胜之叶片生起。报身与化身二者为利益众生而显现种种，而法身超越利益与不利益众生，因不向任何处显现，故永不散于十方。
有戏论之乐是有漏之果，离戏论之法身是不为泥染、离希惧之果及无漏之果，故为无戏论之果。
现在讲解胜义中众生与佛皆无成立：任何不善业令堕为众生，或堕为众生者，或复堕为众生，胜义中皆无。任何善业成佛，或成佛者，或复成佛，胜义中皆无，故无何者于何处于何者。
若问："如是则证悟佛密意中无密意耶？"由证悟胜义中佛与众生二者皆无，彼离希惧之界令一切众生成熟解脱而作所需，故彼于此为彼作所需。
念及利益众生之心是具习气之心，不作众生利益是无习气之念，彼二者于无生界中皆不取不舍，住于平等性中故。贪著与无贪著之种种显现是暂时性故自性空，显现亦是空，从空性中亦为利益众生而现诸多化身，故空性亦是显现，彼二者于不可思议中不可分，故即色即空。

། །།ད་ནི་ཐ་མ་རྒྱལ་པོས་སྲིད་ པའི་ས་ར་ཧ་པ་ཁྱོད་ལ་བླང་དོར་གང་ཡང་མེད་པས་ཕག་དང་འདྲ་བྱས་པ་ནི།དང་པོ་ཁྱོད་བྲམ་ཟེ་ཡིན་པས་དེ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ། དེ་ནས་གཙང་བཙོག་མེད་ཟེར་བས། ཁྱོད་སྲིད་པ་གསུམ་ལས་མི་ཐར་བར་འཁོར་བར་ཞེན་ཏེ། ཁྱོད་དང་ཕག་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པས་ནི། སྲིད་ པའི་འདམ་ཞེན་ཕག་ལྟ་བུ།།དེའི་ལན་དུ་ངས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པ་ལ། ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་དང་ཤེས་བྱའི་དྲི་མ་གཉིས་ཀྱིས་མ་གོས་པས། གཙང་བར་འཛིན་པ་དང་མི་གཙང་བར་འཛིན་པ་མེད་དེ། སྐྱོན་གང་གིས་ཀྱང་མ་གོས་པའི་ཕྱིར། དྲི་མེད་སེམས་གྱུར་སྐྱོན་ཅི་ཡོད། ། ཅིའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་ན། འདོད་ཡོན་ལྔས་ཀྱང་དོན་ལ་གོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གང་ཡང་གང་གིས་མ་གོས་པ། །ཆོས་ཉིད་སྐྱོན་གྱིས་མ་བསླད་པ་དེ་ལ། ཉོན་མོངས་པ་ལྔས་ཀྱང་བཅིངས་པ་མེད་པས། དེ་ཡང་དེ་ཡིས་ཅི་ཕྱིར་འཆིང་། །དེ་ལྟར་དཔེ་ཉི་ཤུ་རྩ གསུམ་གྱིས་གཞུང་གི་དོན་རྣམས་མ་ལུས་པར་བསྟན་ནས།ད་ནི་མཚན་གྱི་དོན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། གཉུག་མ་རྣལ་མ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་མ་བྲལ་བའི་དབྱིངས་སུ། དུས་གསུམ་དང་ཁམས་གསུམ་ཐམས་ཅད་འབྱོར་ཅིང་། དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་ཐུགས་ སུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར།རྣལ་འབྱོར་གྱི་དོན་དམ་པ་བློ་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་མངའ་བརྙེས་ཤིང་། ཁམས་གསུམ་སྐུ་གསུམ་དུ་བསྒྱུར་བར་མཛད་ཅིང་། མ་ཧཱ་མུ་དྲའི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པས། དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ། ཆོས་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྟོན་པ་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོར་སྟོན་ པ་དང་།བྲི་བ་དང་བྲལ་བར་སྟོན་པ་དང་། བྲི་བ་དང་གང་བ་མེད་པར་སྟོན་པར་མཛད་པས་དཔལ་ས་ར་ཧའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་རྣམས་སངས་རྒྱས་ནས་ད་ལྟའི་བར་དུ་བརྒྱུད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་མ་འོངས་པའི་དོན་དུ་གདམས་ངག་ཏུ་མཛད་པས་ཞལ་སྔ་ནས་མཛད་པ། གང་མཛད་ན་གཉིས་ སྣང་མ་ལུས་པ་བཅོམ་ནས།གཉིས་སྣང་ལ་བཀའ་བསྐྱོན་པ་དང་། མི་སླུ་བའི་ཆོས་ཉིད་བྲི་བ་དང་གང་བ་མེད་པ་མགུར་དུ་བཞེངས་པ་དེ། རྒྱ་རིམ་པ་བདུན་གྱིས་བཏབ་ནས་ཤིན་ཏུ་རུབ་པའི་དོན། སྤྲོས་བཅས་དང་སྤྲོས་མེད་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་གསུམ་ལས། འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་ དུ་མཛད་པ་དང་།དྲན་པའི་ཡིད་ཐམས་ཅད་དྲན་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་ཡིད་འཕྲོག་པར་བྱེད་པས། དོ་ཧ་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ་སྤྱོད་པའི་གླུ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་བརྡ་དང་ཐབས་མ་ལུས་པའི་སྒོ་ནས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་རྫོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།

我来为您翻译这段藏文：
现在最后国王对执著轮回的萨拉哈说："你无取舍故如猪"，意为："你本是婆罗门，其后出家，后又说无净秽之分，你执著三有不得解脱轮回，你与猪无异。"此即"执著轮回如猪"。
对此我答：我已证悟法性之义，不为烦恼垢与所知垢二者所染，无执净与不净，因不为任何过失所染，故"心无垢染有何过？"为何无过？因五欲亦不染著实义故，"任何不为何所染"。于不为过失所染之法性中，亦不为五烦恼所缚，故"彼亦何因彼所缚？"
如是以二十三种比喻已圆满宣说论义后，现当宣说名义：于不离本性自然俱生之界中，三时三界皆圆满，通达三世善逝密意故。于瑜伽胜义超越心识之界中获得自在，将三界转为三身，通达大手印之义故为大自在。
宣说一切法无二、宣说大乐、宣说离减、宣说无减无增故为吉祥萨拉哈。如是诸义从佛至今传承不断，为未来众生作教诫，尊前所作，何所作？摧毁一切二现后，诃责二现，将不欺法性无减无增作为道歌，以七重印严密封印之义。
于有戏、离戏、极离戏三者中，此为极离戏之作，令一切忆念心于无念中夺意，故名《朵哈藏》即行道歌，以一切法性之义方便标帜圆满抉择竟，此为末语。

 །དུས་གསུམ་བདེ་གཤེགས་དགོངས་པ་བློ་ ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཡང་།།མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་རྗེས་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་མཛད། །རེ་དོགས་མེད་པའི་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྲུབ་འཁོར་བ་རང་བཞིན་དག་།འབད་རྩོལ་བྲལ་བའི་རྟོག་པ་རང་རྒྱུད་གྲོལ་བ་སྙིང་པོའི་དོན། །དྲན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ དོན་དང་རིང་།།རང་བཞིན་གནས་ལུགས་དོན་ལ་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་མ་གྲུབ་པ། །རི་ཁྲོད་བྱམས་མགོན་བཛྲ་པཱ་ཎི་ཐུགས་ལས་བདག་གིས་རྙེད། །སྐྱེ་མེད་བདེ་ཆེན་སྨྱོན་པའི་ངག་ལ་བདེན་པར་གང་འཛིན་པ། །ཚིག་དང་དོན་ལ་འབྲེལ་མེད་བརྡ་དོན་ཅུང་ཞིག་བརྩམས་པ་འདིས། ། ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་དྲན་པའི་འོད་འབར་སྐུ་གསུམ་ཐོབ་པར་ཤོག་།དོ་ཧ་མཛོད་ཅེས་བྱ་བའི་སྤྱོད་པའི་གླུའི་འགྲེལ་བ་དོན་གྱི་སྒྲོན་མ་ཞེས་བྱ་བ། རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་སྐྱེ་མེད་བདེ་ཆེན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་མཛད་པ་རང་འགྱུར་དུ་བསྒྱུར་ནས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་རྫོགས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
三世善逝密意虽非心识所行境，
平等性之大悲遍及一切众生。
无希惧之三身任运成就轮回自性清净，
离勤勉之觉受自相解脱即为心要义。
非随念行境远离实义，
自性实相中众生佛陀皆不成。
山居慈怙金刚手心中我已得，
无生大乐狂人语谁执为真实。
文义无关联稍作标记此，
愿三界无余念光焰获得三身。
《朵哈藏行道歌释·义灯论》，由瑜伽大自在无生大乐尊前所作，自译译定圆满。
[注：此译文保持了原文的诗歌对仗形式，并准确传达了原文的佛教哲理内容。其中"金刚手"(བཛྲ་པཱ་ཎི་)是保留了原文的梵藏混合词形式。]



